लाखो क्षितिजे विरली....

क्षितिजा वरती एकाकी मी 

आज प्रतिक्षा तुझीच करते

आगमनास्तव तुझिया आता 

अवघे जीवन माझे उरते.

निळयाशार त्या सागर किनारी

क्षितिजा वरती उधाणवारे

आसमंती त्या वसंत मासी

व्यर्थच भासे तुजविण सारे.

 

भास जन्मती भासातूनही

विरह न सीमा माझी झाली 

प्रतिक्षेत त्या तुझिया अवघी

लक्ष लक्ष ती क्षितिजे विरली!