कुणी नाही

वादळात सहकारी थांबला कुणी नाही

भाव आसवांमधला जाणला कुणी नाही

 कोसळून वेगाने धबधबा पुढे गेला

 खोल घाव पाण्याचा मिटवला कुणी नाही

 पाट वाहिले रक्तांचे जगात युद्धाने

 पूल एक प्रेमाचा बांधला कुणी नाही

 खेळतो तुफानांशी सागरात नावाडी 

भीत भीत जगणारा वाचला कुणी नाही

 बेगडी जगामध्ये शोधतोस प्रेमाला

 आतल्या असामीला भेटला कुणी नाही