कोरा कागद

सहज गेली नजर 

कोऱ्या कागदावर 

पाहुनी माझ्याकडे

हसला माझ्यावर 

विचारे मला कुठे 

तुझी शब्दसरिता 

हल्ली न लिहिसी 

माझ्यावर कविता 

कोरा कागद म्हणे 

न तू भेटी मजसी 

शब्द न साथ देती 

बोले कोण तुजसी 

घेऊनी विचारांची 

उंच गगन भरारी 

निळ्या शाईचे रंग 

उतरी कागदावरी 

सुख दुःखाचे प्रसंग 

येता तू थांबू नकोस 

काळीज काढून ठेव पण

कागद कोरा ठेवू नकोस