किती वेडे होते ग दिवस ते

येतानां तु अशीच यायचीस

आणि रात माझी झुलायची

धूंद किनार्याने जाता जाता

जुनीच गाणी पुन्हा फुलायची

किती वेडे होते ग दिवस ते

वेडीच आशा तुझ्यात रमायची

वेडेच असायचे जगही माझे

सापाला गरुडाची मैत्री भुलायची

कधी किनारा गढुळ व्ह्यायचा

पुर नद्याना भरुन जायचा

कसा रमायचो तुझ्यात मी असा

पावले चालायची मरणाकडे

आणि कशी ना मला ही दरी दिसायची.