किंमत आयुष्याची

दाटला अंधार अंधार

दाही दिशाही दाटल्या

अंधारलेल्या वाटेमध्ये 

तो वेळ ही थांबला

दूरवर हि अंधार अंधार 

लोटून ती चालते 

चाले ती एकट्या पावली

तरी का तिला सोबत भासते ?

स्वप्न तिची प्रवास तिचा

सर्वत्र काट्यांनी दाटलेला 

का हात कोणी देत नाही ? 

राग मात्र प्रत्येकी भरलेला

शब्द थोडे भाव मोठे 

अंतमनी तेे दबून राही 

आठवताना पुन्हा पुन्हा

तनमन त्यात गुंतून जाई

संकटांचे डोंगर 

अश्रू झाले अनावर

दाटल्या तिन्ही वाटा 

किंमत कळे आयुष्याची जेव्हा पायात रुचे काटा