पाऊस

कधी कधी येशील रे तू 

दररोज मनी ही आशा

एकटक फक्त बघू नको

होई आम्हां शेतकऱ्यांची निराशा

आसुसलेली माय ही

घेऊनी कोरड्या मातीचा सांज

नदी कोरडी विहीर कोरडी

तहानलेल शेत माझं

विश्वास आहे अजूनही तुझ्यावर

त्या शेतकरी राजाचा

दररोज फक्त आभाळ दाखवी

मग पाऊस तू कशाचा ?

नको मोडू तू माझ्या

मनी असलेली ती आस

जोमाने बरसुन जा

दाखव पावसाचा श्रावण मास

तुझ्या दोरीवर थांबलेली

ही कोरड धरती

होई तेव्हा प्रत्येक मनी आनंद

विहीर, तलाव जेव्हा पाण्याने भरती

टाळ्यांसोबत ऐकू दे आता

तुझ्या थेंबा थेंबांचा सुरू

तू आला तर होईल शेत माझे

आषाढीचे पंढरपूर