जाणीव मायेची

जगवलस मला प्रेमाचा अमृत देऊन

वाढवलस मला तु ज्ञानाचं भांडार देऊन

 सांग ना आई का गेलीस आज

इथे मला एक ठेवून

जपलस मला जीवापाड तू मला

ठेवली नाहीस कसलीही उणीव

 जग फिरताना आज मला

 कायम होते तुझीच जाणीव

 दुःख काय असतं ते

 तू माझ्याजवळ येऊ दिलं नाहीस

 काय सांगू या जगाला

 तू माझ्यासाठी काय काय केलं नाहीस

 तापामध्ये माझ्या आई

रात्र रात्र जागली तू

वाढवण्यासाठी मला

तू कायम खंबीर राहिलीस

 डोळ्यांमध्ये तुझ्या दिसते निरंजनी वात

 असं काय आहे तुझ्यामधी

 कुशीमधी शिरता तुझ्या

 अजूनच घट्ट होतं नात

 मायाळू ग नजर तुझी

 लय सांगून जाते

तुझ्याबद्दल लिहिताना माई

माझ्या डोळ्यात पाणी येते