जाग..

मिटूनी पाकळ्या घेता परतुनी पहाटेची आस जागे

थकल्या पावले आता नव्याने जगण्याचे बळ मागे

शांत जाहला तो किनारा आसमंती ती सय जागे

अंतरी कोलाहल कसला जीव कशास उदार वागे

नकोश्या जाहल्या दाही दिशा उगा सांजवातीमागे

सोडुनी वाटा पुन्हा नव्याने संघर्षाची कहाणी सांगे

सांज जीवनी निरवता स्वाप्नांत माघार घ्यावी लागे

परतुनी ऊदयास आता संघर्ष असा नवा मनी जागे