हतबल वसुंधरा

ती रडत आहे, तिचे रडणे 

   तुमच्या कानापर्यंत पोहचत आहे का ?

तिचे दबलेले हुंदके

   तुमच्या मनाला स्पर्श करतात का ?

तिचा आर्त चित्कार 

    तुमच्या हृदयाला भेदून जातो का ?

कोण ती ? ती तर आपली वसुंधरा 

    तिचे आधीचे रूप आठवते का तुम्हाला ?

हिरव्यागार वनश्रीने नटलेले

    तिचे सळसळते तारुण्य पाहिले आहे का ?

लकाकत्या नद्यांच्या हारानी 

    शृंगारलेले तिचे रूप पाहिले आहे का?

स्वच्छ, शुद्ध पावन वायुने

    बहरलेले तिचे जीवन नजरेला पडले आहे का ?

असे हे वसुंधरेचे कोमल लावण्य

    कधीच तुमच्या नजरेस पडले नाही का ?

अशी कशी झाली तिची ही दशा

    आपल्याला ती का दिसते अशी जीर्ण रूपात?

तिची ही दीन हीन अवस्था

    आपल्याच कर्मामुळेच नाही का ?

तिचे अलंकार ओरबडून नेताना

    कुणाला काहीच वाटले नाही का ?

तिच्या अंगावरची लक्तरे पाहून

     कुणाचीच मन शरमेने खाली गेली नाही का ?

या विकल अवस्थेला जबाबदार आपण

     मग का कुणी येत नाही वाचवायला ?

तिच्या थांबत चाललेल्या श्वासाला

     कोणी का येत नाही प्राणवायु द्यायला ?

का प्रत्येकजण थांबला आहे 

     तिला शेवटपर्यंत ओरबाडायाला ?

कदाचित तिची शेवटची किंकाळी ऐकूनसुद्धा

     पाझर फुटणार नाही कुणाच्या हृदयाला.

मग एक दिवस शेवटचा आचका देऊन

     संपून जाईल जीवन तिचे कायमचे.

त्याबरोबरच संपून जाईल या विश्वातून 

     चराचराचे अस्तित्वही कायमचे