गुन्हा

दफन केल्या तुझ्या आठवणी मी आता कुठे

का येतीस रोज फुले वाहण्याच्या बहाण्याने तू

आहे देलेली जखम तू खोलवर

का बळेच आता खपली काढतेस तू

घाव केलेला तुझा जिव्हारी लागला 

आता का गाळती तू आसवे उगाच

मरणे नव्हते कधीच मंजूर

म्हणून जीवंत आहे अजून हे उर

पण त्यात न आता जिव्हाळा आहे

श्वास माझे बस सोबतीला आहे

उठतो बसतो धडपडतो कोलमडतो

तरी ही जिद्दीने मी उभा आहे

सोबत राहून मागे खेचणारे अमाप आहे

पण केसाने गळा कापणारी फक्त तू एक आहे

वाटते खूपदा वागावे बेधुंद होऊन...

पार कराव्या साऱ्या सीमारेषा

पण येवढा शहाणा मी आता राहिलो नाही

समजूत काढणारे आता माझे 

या स्वार्थी जगात कोणी राहिले नाही..

काय दोष देवू तुला मीच चुकलो पुन्हा-पुन्हा

विश्वास तुझ्यावर ठेवला हाच झाला माझा गुन्हा..