STORYMIRROR

PANKAJKUMAR THOMBARE

Tragedy

3  

PANKAJKUMAR THOMBARE

Tragedy

एकांत

एकांत

1 min
205

सागराच्या वाहणाऱ्या मंदलाटा शांत आहे

 अंतरीच्या वादळांचा वाढला आकांत आहे 


होत मी घायाळ आहे जीवनाशी झुंजताना

 वास्तवाशी भांडतांना ना कशाची भ्रांत आहे


 नाचतो पार्टीत कोणी झोपतो रस्त्यात कोणी

 हा कुणाचा जीवनाचा वेगळा सिद्धांत आहे


 भांडणाने जीव गेले लाख मोलाचे तरीही 

ते म्हणाले आमचा तो जिंकलेला प्रांत आहे 


दोन भाऊ बोलले ना एकमेकांशी कधीही

 वावराच्या वाटणीने आखला सीमांत आहे


 साजणीच्या निर्णयाने थांबला हा श्वास माझा

 धर्मजातीनेच केला आमचा प्रेमांत आहे 


मित्र नाही आज कोणी फक्त पैसा बोलतो हा 

मागणारा लाच झाला आज लक्ष्मीकांत आहे 


जीव गेला आमचा कामात त्यांच्या राबताना

 शेठ मालामाल झाला आमचा देहांत आहे 


कंठ माझा कापला बोलायचे आता कसे मी

बोलण्यापेक्षा कुणाशी लाडका एकांत आहे



Rate this content
Log in

Similar marathi poem from Tragedy