दुरावा

पावसाच्या ऋतूत पाहिले मी तुला  

काय करू काय नाही समजेना मला  

भाळला गं मला तुजा साधेपणा  

पाहताच तुला मला मीच दिसेना  

चालतोया वाट बघ एकलाच जगी  

तुजविण मज आता कोणीच गं नाही  

सोबतींचे दिस बग गेले ते सरून  

राहिलेत दिस हे आठवणींत रडून  

पाहत होतो तुला नजर चोरून  

चोरट्या नजरेन थोडस लाजून  

शब्द माझे आज मलाच कळेना  

लिहितोय तुला हे तुलाच कळेना  

लेखणी ही माझी बघ लिहितेय तुला  

उरलेच नाही भान कसलेच मला  

कसली ही दुरी कसला हा दुरावा  

अतरंगी माज्या उठलाय प्रेमवारा  

आठवणींचे वादळ छळतेय मला  

भावना ह्या माज्या कळतील का तुला  

वेळ तुजा मला देशील का गं थोडा  

प्रेमात तुज्या बघ मी झालोया वेडा  

तुज्यासारखी सखे जगी कोणीच गं नाही  

असल्या ह्या जगी मज तू दिसलीच नाही  

सावळा गं वर्ण माजा सावळा गं रंग  

जीवनप्रवसात माज्या तू येशील का संग  

सांगना गं तुला कळतेय ना सर्व  

होउदे ना सुरू नवे प्रेमाचे पर्व  

भावना ह्या माज्या कवितेत लिहिल्या  

कळतील ना गं तुला पाहिल्या पाहिल्या