चटका

आयुष्याची अन् आधाराची फरफट

होत्याचं नव्हतं होतं झटपट

जबाबदारी म्हणून कुणाला नाही

जन आपला स्वार्थ पाही

स्वतःच सोडून दुसऱ्याचं राखायच

जगायचं म्हणून यातच बसायचं

दारं काय भिंतीपण नाहीत

नजरा कायम प्रश्नात राहीत

हेचं सुख म्हणायचं चला

दुःखांची शेकोटी पेटवीत बसला

दोषारोप प्रत्येकजण फुंकून टाकतो

जगणं त्यांचं चटका असतो