बावरी
बावरी
ऋतू येती अन जाती
चित्त आकर्षूनी घेती
श्रावणोत्सव गं कधी
शीतल गारठा कधी
श्रावण झड भिजवी
पाने -फुले मधुबनी
मातीचा गंध ही करी
नकळत धुंद जीवनी
गवताच्या पात्यात
डोले दव बिंदु मोती
फुलांच्या सहवासात
मोहरली ही धरती
खळाळून वाहे झरा
सरिता ही फेसाळली
फिरुनी रानावनात
दिशादिशात व्यापली
नव परिणीता साजे
वसुंधरा ही निराळी
बघता गालावरची
खुलून दिसे गं खळी
विलक्षण सौंदर्याने
डोळे दिपवी लाजरी
हिंदोळ्यावर हर्षित
होऊनी आज बावरी

