अंध:कार

जिकडे तिकडे माजला अत्याचार

कीती बोकाळला बघा हा भ्रष्टाचार

माणूस झाला स्वार्थापायी लाचार

पैशापाठी धावतो सारा शिष्टाचार

रक्ताच्या नात्यांतही उरला न अर्थ

मायाममतेच्या जागी लपलाय स्वार्थ

माणसानेचं माणसाचे व्हावे वैरी !

बेछूट गोळीबार , झडतात फैरी

सद्विचाराचे चाले चहूकडे दमन

कुठे शिल्लक स्वतःप्रती तरी अमन ?

चांगुलपण ऊभे मनाच्या वेशीबाहेर

कसा होईल हातून चांगला व्यवहार

अंधकार दाटत चाललायं चहुदिशा

कधी येईल सत्ययुग हीच आहे आशा

झाली आजकाल माणुसकी वांझ

बहुतेक कलियुगाची येतेयं सांज