लाइब्रेरी
प्रोफाइल
अधुरी प्रेमकहाणी...
अधुरी प्रेमकहाणी...
1 min
64
धरणीमधुनी येऊन वेली
कशी वृक्षावर हळूच चढली
घेउनी आधार त्याचाच मग
उंच ठिकाणी ती पोहोचली
तिथून ती म्हणते कशी
वृक्ष तू आहेस आळशी
असून मी नाजूककशी
उंच बघ गेली कशी
गर्वाने मग तिने फुलोनी
नजर फिरवली चहू बाजुनी
लाल फुलांनी एक गुलमोहर
होता उभा नटुनीथटुनी
वठल्या वृक्षा ती विसरली
जाउनी गुलमोहोरा बिलगली
पाहुनी आकाशी वीज कडाडली
भान हरपले वृक्षावर पडली
वठला वृक्ष क्षणात पेटला
संगती घेउनी त्या वेलीला
गुलमोहराचा रंग उडाला
वीज मिळाली मातीला
झाला सर्वनाश हा भूवरी
जलदांनी केली गर्दी वरी
बरसल्या अश्रूंच्या सरी
प्रेमकहाणी ही अधुरी
