आई आजारी पडता

हाकेस देता हाक ती

माय काळीज जाळी

असता जवळी आई

दुक्ख व्यर्थ का माळी 

अपार प्रेम तिच्या हृदयी

शब्दास तिच्या तोड नाही

आईच्या मायेला कसला पण

अन. दुजा कोणी जोड नाही 

क्षुधातृष्णा च ना भागवी

मायेची ती सवाली होते

सल ति काळजात ठेवुनी

हसू गालावरी तुझ्या आणते 

अठवणीचया पानातही

माय माझी हसत च बोलते

नयनात दुख असे लपवूनी

डोस जिवनाचा नित्य गिळते 

सर तिला पिंपळपानाची

झिजुनी पण सुख वाटते

जीवनाच्या संध्याकाळी ती

मुलानातीत भुतकाळ शोधते

अजर्व तिची सुर काळजीचे

शाब्दीक उभारी सदैव देते

काळजाचा ठोका चुकत जाई

सहजच आजारी पडता आई