രംഗബോധമില്ലാത്ത കോമാളി

ഇന്നിൻ്റെ പുഞ്ചിരി നാ-                   

ളെയുടെ സങ്കടമാവുമ്പോൾ,                    

ദുഃഖത്താൽ തളം കെട്ടി-                    

യവിടെ നിശബ്ദത പരന്നു.                    

ഇനിയും കാണാമെന്നു പറഞ്ഞു-              

നീയിറങ്ങുമ്പോഴും ഞാന-                   

റിഞ്ഞിരുന്നില്ലയതു നിൻ                     

യാത്രാമൊഴിയെന്ന്.                       

പുഞ്ചിരിതൂകിയ നിൻ വദനവും,              

നിഷ്കളങ്കതയാലുള്ള വാക്കുകളും,            

പാഴ്കിനാവായി ബാക്കിനിൽക്കെ               

ഇനിയെന്തുചെയ്യുമെൻ കൂട്ടുകാരാ              

നീയെൻ ചാരത്തില്ലാതെ                    

നിൻ സ്വപ്നങ്ങളെല്ലാം നിഷ്പ്രഭമാവുമ്പോൾ,       

ഒരുപിടി ഓർമകൾ മാത്രം നൽകി,             

രംഗബോധമില്ലാത്ത കോമാളിയെ പോൽ          

മരണംവന്നങ്ങു തട്ടിയെടുത്തുവെൻ            

ആത്മസുഹൃത്തിനെയെന്നെന്നേക്കുമായ്.