നിഴലല്ലിവൾ

നീയാരെന്നറിയാൻ വൈകിപ്പോയി-

രിക്കുന്നു ഞാൻ, നിൻ മുഖം 

അങ്ങകലയാ മുറ്റത്തു കണ്ടിരു-

ന്നൊരിക്കൽ, അന്നു നീ മകളായിരുന്നു;

ഇന്നു നീ ഈ ഭവനനായികയായി 

വാഴ്ന്നീടുന്നൊരാ വഴിയിൽ

പിഞ്ചുപൈതലിൻ മുറവിളി കേട്ടോടിക്കി-

തച്ചെത്തുന്നതീ തായായ നീ…. 

നിന്നോടുപമിക്കാനാവില്ലൊന്നിനെയും

നീയാം ജനനിതൻ നോവും

വേദനകളിന്നു ഞാനറിഞ്ഞീടുന്നു

തിമിരം ബാധിച്ചൊരെൻ കണ്ണുകൾ

ചൂഴ്ന്നെടുത്തു, അകത്തളത്തിൽ

എരിയേണ്ടതല്ല നീയാം ജ്വലിക്കുന്ന 

സൂര്യനെ കരിദിനങ്ങളങ്ങകലെ നിർത്തി

പടപൊരുതാനുറച്ചോരെൻ വാൾമുന

ഇന്നിതാ നിനക്കായുള്ള എന്റെ സാക്ഷ്യം….