ഭ്രാന്ത്‌ പൂക്കുമ്പോൾ

ചിന്തകളെല്ലാം ചിതലരിക്കുന്നു

ചില ചെറിയ കിനാക്കൾ പോൽ.

തലയുടെ അകത്തളങ്ങളിൽ

പൂക്കുന്നു കായ്ക്കുന്നു ലഹരികൾ.

മദോന്മത്തമാകുന്ന താളപ്പിഴകൾ

മദിപ്പിക്കുമുന്മാദത്തിൻ ചിലമ്പൽപോൽ.

മഹാമാരികൾ കുഴഞ്ഞാടിനിറഞ്ഞാടി

ജീവിതമെല്ലാം കച്ചിത്തുരുമ്പുപോൽ

ജീർണിച്ചു തുരുമ്പെടുത്തുപോകവേ,

എന്നെങ്കിലുമൊരിക്കലെല്ലാം

തിരിച്ചുപിടിക്കാമെന്നൊരിക്കലും ചിന്തിക്കാനാകാതെ

താളപ്പിഴകൾ മരുഭൂമികളാകുന്നു.

മണൽത്തരികൾ ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന-

തറിയുന്ന പലപകലിരവുകളിൽ

ഉള്ളിലെവിടെയോകാരമുള്ളുകൾ

കോർത്തു കറുത്തനിണം വമിപ്പിക്കുന്നു.

എത്രയോ രാത്രികളിൽ തിരിഞ്ഞുമറിഞ്ഞു കിടക്കവേ,നഷ്ടപ്പെട്ടയുറക്കങ്ങൾ

മദംപൊട്ടിമദിക്കുന്നു.

മരണത്തിൻപാശങ്ങൾ മുറുകുന്നതറിയവേ,

ചില വെയിൽ മൂക്കും പകലുകളിൽ

തലയിൽ തിളയ്ക്കുന്ന ചിന്തകളിൽ

ഭ്രാന്തുപൂക്കുന്നൊരിടമെന്നു

കാലംഭ്രാന്തമായ് വിളിച്ചുകൂക്കുന്നു.