Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!
Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!

Dina Vachharajani

Tragedy


4.7  

Dina Vachharajani

Tragedy


નાનીની યાદ

નાનીની યાદ

3 mins 388 3 mins 388

હું ઘણી નાની હતી ત્યારે જ નાની તો ગુજરી ગયા છે પણ ત્યાર પછી સૌથી વધારે એમની યાદ મને અત્યારે આવે છે. આ કોરોનાના કાળમાં.

અમારા નાની પ્રેમાળ પણ એ જમાના મુજબ ઓછું ભણેલા ને ચુસ્ત નાગર. આભડછેટ, અજીઠું, સૂતક આ બધામાં ચુસ્ત પણે માનનારા. મુંબઈ થી અમે ભાવનગર ને પછી પોરબંદર જતા હોઇએ ત્યારથી અમારી મા જેને અમે બેન કહેતાં તેની સૂચનાઓ ચાલુ થઈ જાય. જો સવારના વહેલાં નાહી લેવું, એ સિવાય પૂજાના સામાનને, પૂજાની જગ્યા ને હાથ નહીં લગાડવાનો- જમતાં જમતાં જમણે હાથે પાણીના કળશ્યાને કે અથાણાની રકાબીને હાથ નહીં લગાડવાનો. મોટીબેન જે ત્યારે રજસ્વલા થતી હતી તેના તો બાર જ વાગી જતા' છેટે બેસે' ત્યારે ભૂલથી પણ કયાં ય નહીં અડવાનું, ખૂણામાં જ જુદા થાળી- વાટકો- ગ્લાસ રાખી બેસવાનું. અમે બાળકો જરાક એના તરફ જઈએ એટલે 'અરે ,અડતાં નહીં, અડતાં નહીં 'ની નાનીની બૂમ....બહાર ભંગી સંડાસના ડબ્બા લેવા આવે ત્યારે ભૂલથી પણ એમને ન અડીએ એનું વડીલો ધ્યાન રાખતા. અને જો ભૂલથી પણ એ તરફ ફરક્યા અને અડવાનો વહેમ આવ્યો કે' નાહી લો' ની સૂચના પાળવી પડતી. પાછા પવિત્ર થવા.

આ જે પણ અડવાના વહેમે મોટુ ટેન્શન ઉભું કરી દીધું છે કોરોનાના વાઇરસ હાથથી મોઢા, આંખ કે નાક વાટે શરીરમાં ન પ્રવેશે એટલે હાથથી ત્યાં ન અડવાનું ટેન્શન ! બહાર ના છૂટકે નીકળો તો ઘરનાં દરવાજા, લિફ્ટ, બીલ્ડીંગ નો ગેટ, દુકાનના કાઉન્ટર, સામાન કે પછી બાજુમાં ઊભેલ વ્યક્તિ ને પણ ન અડી જવાય એનું ટેન્શન. ઘરમાં સામાન પહોંચાડવા જો કોઇ આવે તો તો એના આવવાથી અને આવનાર સામાનથી ઊભાં થતાં ટેન્શનની તો વાત જ જવા દો...

આજે સામાન ભરી લો..ભરી લોની સૂચનાઓ વચ્ચે બે ત્રણ મહીના ચાલે એટલા કરિયાણું, શાકભાજી, દૂધ દહીંનો ઓર્ડર આપ્યો. નસીબદાર કે ઘરે આ બધાની ડીલીવરી મળી પણ પછીજ શરૂ થયું આભડછેટનું રામાયણ!

કરિયાણાની દુકાનનો છોકરો આવ્યો કે પતિદેવની ઇચ્છા કે બધો સામાન આંગણામાં મોટા બોકસમાં ઠાલવીએ ને ત્રણ દિવસ છેટે રાખી અડવાનું ( પ્લાસ્ટીક પર કોરોના વાયરસ ત્રણ દિવસ રહે) એટલે ચેપ ન લાગે પણ પછી ત્યા કીડી મંકોડા લાગે એનું શું? એટલે મેં ઘરમાં દરવાજા પાસે બોક્સમાં સામાન ઠાલવવાનું કહ્યું. એટલું કરતાં તો એ ટાબરિયો સોફાને અડ્યો, સેન્ટર ટેબલને પણ અડ્યો. બધા નહીં અડ, નહીં અડ બરાડતા રહ્યાં પણ એ તો અડ્યો જ ! ને પછી સોફો, ટેબલ સેનેટાઇઝ કરતાં પતિદેવ બરાડ્યાં મારી પર.

ત્યાર પછી દૂધ દહીં, શાકભાજી ને પવિત્ર કરવાની કવાયત. સાબુના પાણીમાં કોથળીઓ ને શાકભાજી ધોતાં.....જો કોથળી ને અડેલો હાથ બીજે ન અડે..ઉપરની વધારાની થેલી નો સ્પર્શ બીજે ન કરતાં કચરાના ડબ્બામાં નાંખ..જયાં આ બધું સાફ કર્યુ એ જગા પણ સેનેટાઇઝ કર ને છેલ્લે 'નાહી લે' વાઇરસથી મુકત થઈ પવિત્ર થવા ! સાચે જ નાની યાદ આવ્યાં. સ્પર્શની યાદ આટલી અજીબ હોય ! આજે ખબર પડી.

કામવાળી બાઇની ગેરહાજરીમાં ઘરકામ ઉપરાંત ક્યાંય કોઈ વસ્તુના સ્પર્શની વાયરસ રુપે છાપ ન રહી જાય એ કવાયતે સાચ્ચે જ 'નાની યાદ આ ગઈ' !


Rate this content
Log in

More gujarati story from Dina Vachharajani

Similar gujarati story from Tragedy