તારી પ્રીત

ન આવડયા રીતરિવાજો ના પાઠ,

ના લીધી વહેવારોની શીખ,

લીધા ના ક્યારેય કોઈ મેડલ,

એને તો પામવી હતી તારી પ્રીત.

વ્યર્થ વ્યથાનો શોર લઈ આંખમાં

ને હોઠો પર લઈ વહાલની ચુપ્પી,

ખોવાયો ના મળ્યો એ માણસ,

જેના શ્વાસ હતા તારી પ્રીત.

આકાશે ઉડવાના શમણાઓ ઠારી,

ને દુનિયાને જોવાની એશણાઓ મારી,

ન જોયા ક્યારેય કોઈ દેશ,

એને મન તું જ હતો હરવેશ.

તૂટેલા સપનાના ટુકડા લઈ હાથમાં

ને અંતરમાં લઈ સ્નેહભર્યું સ્મિત

ખોવાયો ન મળ્યો એ માણસ

જેના ધબકાર હતા તારી પ્રીત