સમજાય ના

કર્યાં ખૂબ પ્રયત્નો પણ મનડું મારું માને ના

તારા વિના કેમ જીવવું એજ મુને સમજાય ના,

બાંધી'તી આપણે તો પ્રીતની મજબૂત ગાંઠ

કેમ વછૂટયા છેડા વાલમ એજ મુને સમજાય ના,

આપણે તો બેઉ હતાં સારસ સારસીની જોડ

ક્યારેય એક પળની દૂરી આપણાંથી સહેવાય ના,

આજે ઊભા છીએ એકદમ એકબીજાની સામે

ચાહવા છતાંય એક પણ ડગલું આગળ વધાય ના,

ઊભી થઈ ગઈ જોને આપણી વચ્ચે કેવી દિવાલ

કે હું અને તું માંથી હવે કદિ આપણે થવાય ના,

ચીરે છે મારા અંતરને આ વેદનાનાં અસહ્ય શૂળ

 દૂઝતા આ વ્રણની વ્યથા હવે કેમે કરી સહેવાય ના.