શહીદ

લાપતા છે લાશ ને, ગયાં શ્વાસ પણ,

રચાશે તેનો પણ, ઇતિહાસ પણ,

કોક તો છે જે કર્મની કદર કરે,

એ આત્માને થોડી થાશે હાશ પણ.

સેંકડો યુગથી દટાયા બરફમાં,

છું જીવંત કે મર્યા તેનું કાશ પણ,

ફરજને માટે ઘવાયા ગર્વથી,

એ હિંમતનો છે કોઈને અહેસાસ પણ ?

ભૂખ-તરસને છોડી એ સંતો બન્યાં,

એ શહીદીને મળ્યું શું ખાસ પણ ?

ના, લેવાની આશ એને કંઈ નથી,

પણ, યાદ કરી કોઈ જોવે છે અમાસ પણ !

એ ફકીરની વેદના હું શું કહું ?

જે હિમમાં વસ્યાં ને થયાં નાશ પણ !

એક જીવન છોડીને એ વહી ગયા,

ને બીજાનો થઈ ગયો તો હ્રાસ પણ,

બંદગી કર તું અગર, હો એ ખુદા,

કે તુને ભી ભારે પડ્યો હશે ત્રાસ પણ,

લાપતા છે લાશ ને ગયાં શ્વાસ પણ !

પણ,તેનો પણ રચાશે ઇતિહાસ પણ.