રાખડીની લાજ

રક્ષણના ભારથી છૂટવા ના દઉં તને,

તારી જ બહેન બની જીવવું છે મારે,

મારી લાગણીઓના નગરમાં તું વસે,

નાનો છે તું પણ દીકરીની જેમ રાખે,

મારી જિદને તું ફરજ સમજી પૂરી કરે,

આશા અપેક્ષાના ત્રાજવે તું ખરો જ ઉતરે,

વહેણ પાણીનું જો મારી તરફ ફરે,

ઝરણું થઈ ફૂટી એને તું જ ફંટાવે,

જિંદગી મારી જ્યારે ઘા પર ઘા મારે,

સહભાગી ત્યારે દર્દનો તું જ થઈ મળે,

હંમેશા વિચારોથી દુભાતા મારા મનને,

શબ્દોની વાચા તારા થકી જ મળે,

મારા મનની મૂંઝવણ આંખોથી સમજે,

ત્યારે પિતાની છબી મને તારામાં જ જડે,

ભાઈ તું મારો, ઘણો અમૂલ્ય છે,

તારી સામે તો જગ પણ તુચ્છ છે,

રાખે જે કહ્યા વગર રાખડીની લાજ 

'શીલ'નો માડીજાયો દુનિયામાં અતુલ્ય છે.