જળ

જળ જરાં આંખો થકી તું આવને

પલ ભરો ના ઓજ થી ‘હું’ વહાવ ને,

કાલ તારો જે કંઈ હતો ઠાઠ એ

આજ એને તું જ આવી વહાવ ને

કાં પછી ઊંચે ચઢી જા આભ માં

કાં પછી છલકાય ને ગંગ કહાવ ને

આવશે જાશે સહુ તુજ પાસ માં

સ્થિર થઈ સૌ માં પવિત્રતા લાવને

જળ જરાં આંખો થકી તું આવ ને !