જગતનો તાત

કણનું ધરા પર મણ કરી પોષે જગતનો તાત આ,

ધરતીને હરિયાળી કરી સેવે જગતનો તાત આ.

કણકણને મ્હેંકાવે ધરાના ખુદ કસીને જાતને,

લીલો મુગટ શોભાવતો જીવે જગતનો તાત આ.

ના ખુદ સજાવી જાતને ખીલાવવા કણકણ જગે,

હસતો રહી અનમોલ ધન વાવે જગતનો તાત આ.

પકવી ધરામાંથીજ દાણા અન્નના મોતી સમા,

સાચું ધરાનું મોલ સમજાવે જગતનો તાત આ.

સાચેજ ખોટું પણ નથી ઉપનામ જગતનો તાત એ,

ખુદ ખોટ વેઠી સૌને ખવડાવે જગતનો તાત આ.