యవ్వన మనస్సు

నా ఆశ వసంత వృక్షం వలె  

విరుచుకొని బాహువులు పరుచుకున్నది

కోరికల జ్వాలలు కొండంత కోరలు చాపి

బుసలు కొడుతున్నవి

వయసు వయ్యారాలు ఉప్పెనల 

ఎగిసేగిసి తరుముతున్నవి

అధరాలు మధుర కడలి సంద్రమై

వెన్నెల రాత్రుల్లో అలలారుతున్నవి

వయసు మెరుపులో నా మేని

మిలమిలాడుతున్నది 

నీ మొహం నా ఎదలో

నయాగర జలపాతంలా 

పరవళ్లతో తొణికిసలాడుతున్నది

నా నరాలలో ఉడుకుతున్న మైకం 

ఉరుకులు పెడుతు నా మదిని

ఉహాలతో ఉల్లాసంగా ఉయ్యాలలుపుతుంది

నా దేహం నవలోకపు తన్మయత్వనికి

తహ తహలాడుతూ తరించిపోతుంది

నా యవ్వనం చివుళ్ళతో

ఒంటినిండా పచ్చగా నుగారు

అందాలు పరుచుకొని 

తీపి తలపులతో లేలేతగా

సిగ్గు మొగ్గలు తోడిగింది

కందిన బుగ్గలు కొరికి

చిందిన తుంపరలను పీల్చి

పండిన పండ్ల తొనలు జుర్రి

సలసల కాగుతున్న కోరికలను 

కోసరుగా మనసారా అందాలన్నీ ఆరగించి

యవ్వన పువ్వుల తోటలో విహారిస్తు

సూర్యుడు ఉదయించని రసరమ్యమైన

ఈ రేరాత్రి సామ్రాజ్యాన్ని ఏలుకుందాం, 

రా ప్రియతమా!