ప్రతి గాయం

కవితగా నే చచ్చిపుడతా కలలు అన్నీ రాలిపోనీ..

మౌనమై నే ముగిసిపోతా మనసు గీతం రాసిపోనీ..

ఎన్ని జన్మల పుణ్యఫలమో గుండె గుండెను తడుపుతున్నా

అశ్రువై నే జారిపోతా ఆశువై నను మిగిలిపోనీ

విషాదానికి విసుగు రాదా!!!ప్రతీ గాయం గేయమైతే

కాలమంతా కరిగిపోతా కావ్యమై నను రగిలిపోనీ

రుధిరధారల దారులన్నీ భావగీతం పాడుతున్నవి

జన్మకింకే అర్థమున్నది చరిత నేనై చెరిగిపోనీ…

గుండెపిండే వేదనంతా వేణువైనది కదా సత్యా!!!

మరణమైనా బతికి పోతా చివరి గీతం పాడిపోనీ…