ఒక అదృశ్య పేగు బంధం

నా ప్రాణం.. ఆమె దేహంలో ఒక 'ముక్క'
నా శ్వాస.. ఆమె ఊపిరిలో ఒక 'నిశ్శబ్దం'
కడుపు తీపి అంటే కేవలం ప్రేమ కాదు..
తనను తాను ఖర్చు పెట్టుకుంటూ,
నన్ను ఒక 'రూపం'గా తీర్చిదిద్దిన త్యాగం!
లోకం నన్ను ఒక 'మనిషి'గా చూస్తుంది..
కానీ అమ్మ మాత్రం,
తన ప్రాణంలోని ఒక 'తీపి జ్ఞాపకం'గా చూస్తుంది.
నా కంటి తడిని తన గుండెతో తుడిచే..
ఒకే ఒక్క మంత్రం.. అమ్మ!
కాలం మారుతుంది, మనుషులు మారుతారు..
కానీ,
తొమ్మిది నెలల ఆ రక్తపు బంధం..
ఎప్పటికీ తరిగిపోని 'కడుపు తీపి' వర్షం!
ఆమె కౌగిలిలో దొరికే వెచ్చదనం..
నేను కోల్పోయిన స్వర్గానికి ప్రతిరూపం.