నిశ్శబ్దం

మాటలు ముడుచుకున్న వేళ
మనసు పుటలపై మెల్లగా రాసింది నిశ్శబ్దం.

కన్నీటి చుక్కల మసితో
కదలని అక్షరాల్ని గీసింది నిశ్శబ్దం.

గోడల మధ్య కాదు 
నా గుండె మధ్యన నిలిచింది నిశ్శబ్దం.

కంట నీరు కారక ముందే 
కథను ముగించింది కవిత్వం.

నవ్వుల వెనుక దాగిన నిజాన్ని 
నెమ్మదిగా విప్పింది నిశ్శబ్దం.

వాక్యాలు పుట్టని పెదవులపై 
వేదనలా మిగిలింది నిశ్శబ్దం.

అడగని ప్రశ్నల మధ్య
ఆత్మ గాత్రాన్ని వినిపించింది నిశ్శబ్దం.

జనం గోలలో దాక్కుని
జీవిత సత్యాన్ని చెప్పకనే చెప్పింది నిశ్శబ్దం.

విరిగిన కలల చాయల్లో
వెలుగుల అర్థాన్ని చూపింది నిశ్శబ్దం.

స్నేహాల వేషాల వెనుక
స్వార్థపు రంగుల్ని బయటపెట్టింది నిశ్శబ్దం.

ఒంటరి రాత్రి ఒడిలో
ఊపిరి తడిమిన బాధను తాకింది నిశ్శబ్దం.

చివరికి ఖాళీ పేజీపై 
నా జీవితం సంతకం చేసింది నిశ్శబ్దం.