నిశ్శబ్ధం

విరిగిన మనసులో సుళ్ళు

తిరిగే జ్ఞాపకాల శకలాలు

అలసిన హృదిలో వాడిన ఆశలు

కలల పంటలన్ని కన్నీటి వరదలో

కట్టగట్టుకుని కలిసిపోయాయి

మదిలో పెంచుకున్న మమతల

పూలతలు పలకరింపుల నీరులేక

వడలి వాలి కలతప్పిబోరుమంటున్నాయి

నిశ్శబ్దాలన్నినీకునాకు మధ్య 

నీడల్లా మారిపహారా కాస్తున్నాయి

క్షణాలు కత్తుల్లా కాలాన్ని కోస్తూ

విభజిస్తూ గతపు ఖాతాలో వేస్తున్నాయి

 ఖాళీ అయిన బుట్టలా

అలా ఓమూల పడ్డట్టు మనసు ముడుచుకొని

నిరాశ దుప్పటి కప్పేసింది

నీకోసం ఎదురు చూసే చూపులకు సెలవిస్తూ

నేరం చేయకనే దోషినయ్యాను

చేయని తప్పుకు శిక్షింపబడ్డ ఖైదీ నయ్యాను

మది నీకు మమతల మందిరం చేయడమేనానేరమా

మరచిపోని జ్ఞాపకాల పందిరై అల్లుకోవడమే నా దోషమా

నా హృది ఘోషను తెలియజెప్పే దారేది

ఈ నిశ్శబ్దాన్ని బద్దలు కొట్టేదెవరు??

అపార్ధపుమనసులమౌన భారాలనుదింపేదెవరు