మరణం గాథ

 కవిత రాసి వెళ్ళిపోకు…. నా హృదయం తపిస్తోంది

 మనసు గదిని మూసి పోకు….నీ మౌనం దహిస్తోంది

 ఉలికి పడిన ప్రతిసారీ గుండె తడిమి చూస్తున్నా 

 పొల మారితె పొరబడకే… నీ పేరే జపిస్తోంది

 మరిచానని తలచావా??? మరణించే ఉంటాలే….

 నిను చేరని నా లోకం శూన్యాలను వరిస్తోంది

 ఏ భావం బరువైందో…. కన్ను చమ్మగిల్లుతోంది

 విషాదాల్ని వరమిచ్చిన కాలాలను శపిస్తోంది

 మనసెందుకు ఓ సత్యా!!!!...మరీ ఇంత పాషాణం..

 ప్రణయ సుధలు వెలివేస్తూ మరణ గాథ రచిస్తోంది..