హేమంతపు వెన్నెల

మంచు పూల దుప్పటిలో

మనసైన వారి కౌగిలి లేదు

మన సంగమానంద తారా స్థాయి

కాలము కళ్ళలో నలకయినట్లుంది

అందుకే నిన్ను నాకు దూరం చేసింది

శ్రావణ సమీరాల్ని వేడెక్కించింది

పరిష్కారం లేని సమస్యలా కాదు

సమస్య అర్థం కాని స్థితికి నా జీవితాన్ని మార్చింది

అదిగో ఇదిగో అంటూ కార్తీకం కూడా వెళ్ళిపోయింది

నువ్వొస్తావని గడప దగ్గర దీపాల్లా కూర్చున్నా కదా

నన్ను వెక్కిరిస్తూ వెళ్ళిపోయింది

ప్రియా!

చూడు ఈ హేమంతపు వెన్నెల

కన్ను గీటి నన్ను మౌనం వీడమంటోంది

నీ కోసం బిగ్గరగా విరహ గీతాలు పాడమంటోంది

నా పైత్యం 

అబ్బే 

అదే అదే ప్రేమ 

ప్రేమ విరహం

ముదరక ముందే వచ్చేస్తావుగా?!..