Quotes New

Audio

Forum

Read

Contests


Write

Sign in
Wohoo!,
Dear user,
ଜହ୍ନମାମୁଁ-84
ଜହ୍ନମାମୁଁ-84
★★★★★

© ଓଡ଼ିଆ ଗଳ୍ପ ଓ କବିତା - ୧

Children

3 Minutes   7.2K    13


Content Ranking

ମହା ପଣ୍ଡିତ 2

ବିଷ୍ଣୁ ଶର୍ମାଙ୍କଠାରୁ ଉଚିତ୍ ଉତ୍ତର ପାଇ ସେ ଖୁବ୍ ଖୁସି ହୋଇଗଲେ । ସେ ଭାବିଲେ “ଏହା ତ ଏକ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ସୁଯୋଗ ।” “ବିଷ୍ଣୁ ଶର୍ମାଙ୍କୁ ତ ହରାଇବି, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ହରାଇ ଦେବି ।”

ବିଦ୍ୟାଧର ବିଷ୍ଣୁ ଶର୍ମାଙ୍କ ଘରେ ଚାରିଦିନ ରହିଲେ, ବିଷ୍ଣୁ ଶର୍ମାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ତାଙ୍କୁ ବହୁତ ସ୍ନେହ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦେଖାଇଲେ । ପଣ୍ଡିତଙ୍କର ଦୁଇପୁଅ ତାଙ୍କର ବହୁତ ସେବା କଲେ । ପ୍ରତିଦିନ ସେ ଦୁହେଁ ସାହିତ୍ୟ ଉପରେ ଚର୍ଚ୍ଚା କରୁଥା’ନ୍ତି ।

ଏବେ ବିଦ୍ୟାଧର ଧୀରେ ଧୀରେ ବୁଝିବାକୁ ଲାଗିଲେ ଯେ ବିଷ୍ଣୁ ଶର୍ମା ବିଦ୍ୟାଧରଙ୍କର କୌଣସି ଯୁକ୍ତି ଖଣ୍ଡନ କରୁନାହାଁନ୍ତି । ସେଥିରେ ତା’ର ଗର୍ବ ଆହୁରି ବଢିଗଲା । ସେ ଭାବିଲେ ପଣ୍ଡିତଙ୍କର ଯଥେଷ୍ଟ ଜ୍ଞାନ ନାହିଁ ବୋଲି ଜ୍ଞାନଚର୍ଚ୍ଚା କରିବାକୁ ବୋଧହୁଏ ସେ ସଦାବେଳେ ପଛଉଛନ୍ତି ।

କିନ୍ତୁ ପଣ୍ଡିତଙ୍କର ଗୋଟାଏ କଥା ସେ ଆଦୌ ବୁଝିପାରିଲେ ନାହିଁ । ଦିନେ ବିଷ୍ଣୁ ଶର୍ମାଙ୍କ ପାଖକୁ ଜଣେ ଚାଷୀ ଆସିଲା । ହାତରେ ଅନେକ ପରିବା, ଫଳ ନେଇ ସେ ଆସିଥାଏ । ସେସବୁ ପଣ୍ଡିତଙ୍କୁ ଦେଇ ସେ କହିଲା, “ଏଗୁଡିକ ଆପଣ ଭୋଜନ କଲେ ମୁଁ ଧନ୍ୟ ହେବି ।”

ଚାଷୀଟିର ଏଭଳି କଥା ଶୁଣି ପଣ୍ଡିତ ହସି ପକାଇ କହିଲେ, “ବିଦ୍ୟାରେ ପେଟ ପୁରେନାହିଁ । ତୁମପରି ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ଫସଲ କରିବା ଲୋକଙ୍କ ଯୋଗୁଁ ମଣିଷର ଜୀବନ ରହୁଛି । ତୁମେ ମହାନ୍ । ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ସୃଜନକର୍ତ୍ତା ହେଲେ ଈଶ୍ୱର । ଅନ୍ନଦାତା ସୁଖୀ ଭବ ।” ଏହିପରି ପ୍ରଶଂସା କରି କରି ତାକୁ ସେ ସେଠାରୁ ବିଦାୟ ଦେଲେ ।

ପଣ୍ଡିତଙ୍କ ପାଖକୁ ଆହୁରି କେତେକ ଲୋକ ଆସିଲେ । ଦେଖିଲେ ମନେହୁଏ ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଗାଉଁଲି ଲୋକ । ସେମାନଙ୍କୁ ବହୁତ ସମ୍ମାନ ଦେଖାଇ ବିଦାୟ ଦେଲେ । ହେଲେ ଏସବୁ ବିଦ୍ୟାଧରକୁ ମୋଟେ ଭଲ ଲାଗୁ ନଥାଏ ।

ଏହିପରି ଭାବେ ଚାରିଦିନ ବିତିଗଲା ଓ ସହର ଯିବା ପାଇଁ ସମୟ ଆସିଗଲା । ଦୁହିଁଙ୍କର ଦୁଇଟି ଗଣ୍ଠିଲି ବନ୍ଧା ହେଲା । ଏବେ ନଦୀକୂଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଁଚିଲେ ପାରିହେବା କଥା । ଯେଉଁ ଶ୍ରମିକଟି ଏସବୁରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ ତା’ର ଦେହ ଖରାପ ଥାଏ ବୋଲି ସେ ଅନ୍ୟ ଜଣକୁ ପଠାଇ ଦେଇଥାଏ । ଏହି ନୂଆ ଶ୍ରମିକଟି ଟିକିଏ ଚିଡିଚିଡା ସ୍ୱଭାବର । ଦୁଇଟି ଗଣ୍ଠିଲି ଦେଖି ସେ ଆଗ କୁନ୍ଥେଇଲା । ଶେଷକୁ ଚିଡିମିଡି ହୋଇ ସେ ଗଣ୍ଠିଲି ଦୁଇଟି ଧରି ଚାଲିଲା । ଚାଲି ଅତି ମନ୍ଥର । ପଣ୍ଡିତ ଭାବିଲେ ଯଦି ଥରେ ନାବ ସେ କୂଳକୁ ଯାଏ ତେବେ ଫେରିବାକୁ ଡେରି ହେବ । ତେଣୁ ସେ ଶ୍ରମିକକୁ ଟିକିଏ ଜୋର୍ରେ ଚାଲିବାକୁ କହିଲେ । ତା’ର ସ୍ୱଭାବ ତ ଚିଡିଚିଡା ଥିଲା । ଏକଥା ଶୁଣି ସେ ରାଗିଯାଇ କହିଲା, “ଦେଖିପାରୁ ନା କି ଖରା କେତେ ଟାଣ ହୋଇଛି? ଥରେ ଯଦି ନିଜେ ଗଣ୍ଠିଲି ଧରି ଚାଲନ୍ତ ତେବେ ଜାଣନ୍ତ କେତେ କଷ୍ଟ ।”

ବିଦ୍ୟାଧର କହିଲେ “କଥା ତ କହୁଛୁ ଯେପରି ପଇସା ନ ନେଇ କାମ କରୁଛୁ? ବୋଝଟା ଓଜନ ହୋଇଛି ବୋଲି ଏତେ କଥା କହୁଛୁ? ଦୁଇପଇସାର ମଣିଷ ହୋଇ କଥା କହୁଛି ଦଶହଜାରୀ ।”

ପଣ୍ଡିତେ ଦେଖିଲେ ପରିସ୍ଥିତି ଅସମ୍ଭାଳ ହେବାକୁ ଯାଉଛି । ତେଣୁ ସେ ତାକୁ ଶାନ୍ତ କରିବାକୁ ଯାଇ କହିଲେ, “ଭାଇ, ଏ କାମ ତ ନିଶ୍ଚୟ କଷ୍ଟ । ତେବେ ଡଙ୍ଗା କାଳେ ଚାଲିଯିବ ବୋଲି ମୋର ଭୟ । ତା’ପରେ ତୁମର ଓ ଆମର ପରିଶ୍ରମ ସବୁ ବୃଥା ହୋଇଯିବ । ଯଦି ଆମ କଥା ତୁମକୁ ଖରାପ ଲାଗୁଛି ତେବେ କ୍ଷମା କରିଦିଅ ଆଉ ତୁମେ ତୁମ ସୁବିଧା ଅନୁସାରେ ଚାଲ ଯେପରି ତୁମକୁ ଭଲ ଲାଗୁଛି । ଯଦି ଭାଗ୍ୟରେ ଥାଏ ତ ଡଙ୍ଗା ମିଳିବ ।”

ଏକଥା ଶୁଣି ସେହି ଶ୍ରମିକଟି ବେଶ୍ ଜୋର୍ରେ ଚାଲିବାକୁ ଲାଗିଲା । ନାବିକଟି ପଣ୍ଡିତଙ୍କୁ ଦେଖି ହାତଯୋଡି କହିଲା, “ମୁଁ କାଲିଠାରୁ ଖବର ପାଇଥିଲି କି ଆଜି ଆପଣ ଆସୁଛନ୍ତି । ତେଣୁ ମୁଁ ଡଙ୍ଗାକୁ ବନ୍ଦ କରି ରଖିଛି । ଆପଣ ଆସିଲେ ଡଙ୍ଗା ଛାଡିବ । ଠିକ୍ ଯେପରି ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ପାଇଁ କେଉଟ ପ୍ରତୀକ୍ଷା କରିଥିଲା ।”

“ଏଡେବଡ କଥାଟି କହି ମୋତେ ଆଉ ଅଧିକ ଲଜ୍ଜିତ କରନାହିଁ । ମୋ ବିଦ୍ୟା ତୁମ ବିଦ୍ୟା ଆଗରେ କିଛିବି ନୁହେଁ ।” ତା’ପରେ ସେ ନାବିକକୁ ବହୁତ ପ୍ରଶଂସା କଲେ ।

ପଣ୍ଡିତଙ୍କର ସେ ନାବିକକୁ ଏଭଳି ପ୍ରଶଂସା କରିବାଟା ବିଦ୍ୟାଧରଙ୍କର ଆଦୌ ପସନ୍ଦ ହେଲାନାହିଁ । ଡଙ୍ଗାରେ ବସିବା ପରେ ପଣ୍ଡିତ ଅନ୍ୟ ଲୋକମାନଙ୍କ ଆଗରେ ବିଦ୍ୟାଧରଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା କରି କହିଲେ, “ଏହି ଯୁବକଟି ଜଣେ ବଡ ପଣ୍ଡିତ । ମୋଠାରୁ ମଧ୍ୟ ବଡ ।”

ବିଷ୍ଣୁ ଶର୍ମା ପଣ୍ଡିତ ଶ୍ରମିକ

Rate the content


Originality
Flow
Language
Cover design

Comments

Post

Some text some message..