ती

ती माणूस म्हणून जगू म्हणते;

तुला काय दिक्कत आहे?

थोडं आकाशात उडू पाहते;

तुला काय दिक्कत आहे?

केवढं विस्तीर्ण आकाश हे..!

अस असताना सारं...

कशाला ओढायचे पाय एकमेकांचे?

कशाला छाटायचे पंख, आनंदी मनाचे ?

अगदी पंखांना तिच्या बळ दे,

असं मी नाही म्हणत,

अगदी हात पकडून सारे शिकव

असंही, मी म्हणत नाही.

काहीच नको तिला, तुझ्याकडून

बस... थोडी उसंत दे !

तिच्या वाटणीचा तिला,

जरा...मोकळा श्वास दे .

स्वातंत्र्याची मक्तेदारी;

तुझ्या एकट्याची नाहीच रे .

तुला तसं वाटत असेल ,तर ;

केवढा मोठा अज्ञान हे!

 दूर सार डोळ्यांवरची झापडं,

 संस्कृती अन परंपरेने जी बांधली.

 माणूस म्हणून जगण्याची मजा,

 जरा तिलाही घेऊ दे..!