Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!
Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!

Pallabi Das

Abstract


2  

Pallabi Das

Abstract


ପଢ଼ାକୁ

ପଢ଼ାକୁ

3 mins 220 3 mins 220

ଲନ୍ ପାଖ ରାସ୍ତା ଦେଇ ବାହାରର ଗେଟ୍ ପାଖକୁ ଯିବା ବେଳେ ପାଦ ପଛକୁ ଫେରି ଯିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରୁଥିଲା । ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଦେଖିଥିବା ଟାଇମ୍ ମେସିନ୍ ପରି ଗୋଟେ ଟାଇମ୍ ମେସିନ୍ ମାେ ପାଖରେ ଥାନ୍ତା କି ପୁଣି ଥରେ ପରୀକ୍ଷା ଦେଇ ପାରନ୍ତି । ଏବେ ସବୁ ପ୍ରଶ୍ନ ର ଉତ୍ତର ଜଳ ଜଳ ହୋଇ ଆଖି ଆଗରେ ଭାସି ଯାଉଛି । ଗୋଟେ ଜିନି ମାେ ପାଖରେ ଥାନ୍ତା କି ! ତାକୁ କୁହନ୍ତି ମାେ ପରୀକ୍ଷା ଖାତା ଟା ନେଇ ଆସନ୍ତା ଘରକୁ ଆଉ ମୁଁ ସବୁ ପ୍ରଶ୍ନ ର ଉତ୍ତର ଲେଖି ପକାନ୍ତି । ପୁଣି ଥରେ ଉତ୍ତର ଖାତା ନେଇ କଲେଜ ରେ ରଖି ଆସନ୍ତା । ସମୟ ତିନି ଘଣ୍ଟା ପଛକୁ ଫେରି ଯାଆନ୍ତା କି ! ପଛକୁ ଫେରି ଯିବା, ଆଉ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ, କି ମତେ କେହି ନେଇ ପାରିବେନି । ଏତେ ଖରାପ ହୋଇଗଲା ପରୀକ୍ଷା ରେ ! ଏବେ ବାପା ଫୋନ୍ କଲେ କଣ କହିବି ! କି ବିଶ୍ଵାସ ତାଙ୍କର ମାେ ଉପରେ ! ଝିଅ ପାଇଁ ଗର୍ବ ତାଙ୍କର ଭାଙ୍ଗି ନଯାଉ ! ମାଆ କୁ କିଛି କହିବି ଯଦି ତେବେ ସେ ପୁଣି କହିବ ବି.ଏଡ୍ କାହିଁକି କଲୁନି, ସେ ସଫ୍ଟୱେର ଲାଇନ୍ କାହିଁକି ବାଛିଲୁ, ଇତ୍ୟାଦି କେତେ କଣ ଶୁଣେଇ ଦବ । ଯଦି ମାେର ବ୍ୟାକ୍ ରହେ ତେବେ କି ମୁହଁ ଦେଖେଇବି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ! ଆଜି ଯାଏ ସବୁ ପରୀକ୍ଷା ରେ ଅତି ଭଲ ନକଲେ ମଧ୍ୟ ଘରେ ମୁହଁ ଦେଖେଇବା ପରି ମାର୍କ ରଖିଦିଏ । କିନ୍ତୁ ଏପଳି ଏତେ ଶୋଚନୀୟ ଭଲ ନହେବା ଆଉ ଶୋଚନୀୟ ହେବା କଣ ଏକା କଥା କି  ଗେଟ୍ ପାଖରେ ପୁଣି କିଛି ଜଣ ସାଙ୍ଗ ଅପେକ୍ଷା କରି ରହିଛନ୍ତି । ଦୂରରୁ ମତେ ଦେଖି ଖୋଲା ହସର ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ , କିଛି ଜଣ କହୁଥିଲେ ପଲ୍ଲବୀ ତ କିଛି ଛାଡ଼ି ନଥିବ , ପଢାକୁ ଛୁଆ ଆମର ଇତ୍ୟାଦି । ଆଉ କିଛି ପଢ଼ାକୁ ସାଙ୍ଗ ନିଜ ନିଜ ପ୍ରଶ୍ନ ପତ୍ର ରେ ଗୋଲ୍ ବୁଲେଇବାରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଆଉ ମାେ ସହ ଉତ୍ତର ଆଲୋଚନା କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ । ମୁଣ୍ଡ ଟା ଭୀଷଣ ଯୋର୍ ରେ ବଥାଉ ଥାଏ , ସମସ୍ତଙ୍କ ହସ ଆଉ ଥଟା କଣ୍ଟା ଭଳି ଗଳି ଯାଉଥାଏ ମୋ ଦେହରେ । ସେମାନେ କହି ଯାଉଥିଲେ ମୁଁ କିନ୍ତୁ କିଛି ଶୁଣି ପାରୁନଥିଲି, ମନ ଇଚ୍ଛା ଉତ୍ତର ଦଉଥିଲି । ଯୋଉ ମାନେ ମତେ ଏତେ ପଢ଼ାକୁ ଭାବୁଛନ୍ତି ସେମାନେ ହୁଏତ ବିଶ୍ଵାସ କରିବେନି ମୁଁ ମୋର ଗୋଟେ ସେମିଷ୍ଟର ଭିତରେ ୭୭ ଟା ଗପ ପଢ଼ି ସାରିଥିଲି । ଦିନ ରାତି ପଢ଼ିବା ମାନେ ନୁହେଁ ଯେ ଖାଲି ପାଠ ପଢ଼ିବା , କେମିତି ବୁଝେଇବି ମାେ ସାଙ୍ଗମାନଙ୍କୁ । 

ହଠାତ୍ ମାଆ ର ଫୋନ୍ ଆସିଗଲା । ସବୁ କାହାଣୀ ରେ ଭିଲିୟନ୍ ସହ ହିରୋ ହିରୋଇନ୍ ମଧ୍ୟ ଥାନ୍ତି । ମାେ ଜୀବନ ର କାହାଣୀ ରେ ମାେ ମାଆ ବାପା ହିଁ ମୋ ଭିଲିୟନ୍ ଆଉ ହିରୋ ହିରୋଇନ୍ । ପ୍ରଥମେ ଗାଳି ଗୁଲଜ୍ ତା ପରେ ସ୍ନେହ ଆଦର, କେଜାଣି କଣ ଭାବନ୍ତି ପ୍ରଥମେ ଚିଡ଼େଇ ଦେବେ ତା ପରେ ସ୍ନେହ ରେ ପୋତି ପକାଇବେ । ସେ ଯାହା ହଉ ମୁଁ କେବେ ମାଆ କୁ ଠିକ୍ ରେ ମିଛ କହିପାରେନା, ସେଥିପାଇଁ ସତ କହିବା ଉଚିତ୍ ମନେ କରେ । ବାପା ଙ୍କୁ ଆଜିଯାଏ କେବେ ମିଛ କହିବା ଦରକାର ପଡିନି କାରଣ ସେ ବୋହୁତ କୁଲ୍ ମିଜାଜ୍ ର ଲୋକ ଆଉ ମୋର ସବୁଠାରୁ ବିଶ୍ବାସୀ ବନ୍ଧୁ। ଖାଲି ଡର ଟିକେ ମାଆ ର ଗାଳିକୁ । 

ଫୋନ୍ ରେ ମାଆ ପଚାରୁଥିଲା - 

"ପୁତୁଲ୍, ତୋର ପରିକ୍ଷା କେମିତି ହେଲା ?"

ମୋର ଉତ୍ତର ଥିଲା - ମାମା ଲୋ ଅଧା ରୁ ଅଧିକା ମାର୍କର ଉତ୍ତର ଭୁଲ୍ ପରି ଲାଗୁଛି ମନ ଇଚ୍ଛା ଲେଖିପକାଇଛି । ଆଉ ୨୦ ମାର୍କ ର ଉତ୍ତର ଛାଡ଼ି ଦେଇଛି । ବ୍ୟକ୍ ରହିଯାଇପରେ । ମତେ ଡର ଅଛି ଆଜି ଯାଏ ଵ୍ୟକ୍ ନ ଲଗେଇଥିବା ରେକର୍ଡ ଏଠି ଭାଙ୍ଗି ନଯାଉ । 

ମାଆ ଚୁପ୍ ଚାପ୍ ଶୁଣି ସରି ଉତ୍ତର ଦେଇଥିଲା -ଡର ନି, ମାେ ଝିଅ ତୁ , ୬ ଟା ପୁଅ ଯୋଉ ୱାର୍ଡ଼ ରେ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲେ ସେ ୱାର୍ଡ଼ ରେ ତୁ ଗୋଟେ ଝିଅ ସେଦିନ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲୁ , ତୁ ଶହ ଶହ ପୁଅଙ୍କଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ । 

ଆଜି ଯାଏଁ ସବୁ ଘଟଣା ରେ ମାେ ମାଆ ମତେ ସେ ଏକା କାହାଣୀ ଶୁଣାଏ ମାେ ଜନ୍ମ ବେଳାର । ପୁଣି କହିବାକୁ ଲାଗିଲା

ବ୍ୟସ୍ତହୋନି ଦେଖିବୁ ତୁ ଭଲ କରିବୁ , ମନ କୁ ସ୍ଥିର କରି ଆଗାମୀ ପରିକ୍ଷା ପାଇଁ ପଢ଼ିବା ଆରମ୍ଭ କରିଦେ ।  

ମାଆ ସହ କଥା ହୋଇ ସାରି ବାପାଙ୍କୁ ଫୋନ୍ କଲି -

ବାବା , ପରିକ୍ଷା ପୁରା ଖରାପ ହୋଇଛି , ଵ୍ୟାକ୍ ର ଆଶଙ୍କା ଅଛି । 

ବାପା ଅପର ପାର୍ଶ୍ଵ ରୁ ମତେ ଚିଡ଼େଇବା ଭଳି କହୁଥାନ୍ତି -

ହଉ ହେଲା ଏବେ , ତୋ ପାଇଁ ୫ ଟି ଘର ବୁଝିଦେବି ତୁ ଆସିଲେ ବାସନ ମାଜିବା କାମ କରିବୁ । ଓହୋ ଘଟଣା କେତେ ବି ଜଟିଳ ହଉ ମାେ ବାପା ସବୁ ଘଟଣା ର ମଜା ନିଅନ୍ତି ।  

ମୁଁ ଟିକେ ବିରକ୍ତ ହୋଇ , କହି ପକେଇଲି - ବାବା ତମେ ଟିକେ ସିରିଅସ୍ ହୁଅ ମୁଁ ଟେନସନ୍ ରେ ଅଛି। 

ମାେ କଥା ଶୁଣି ବାପା ହସିବାକୁ ଲାଗିଲେ, ମୁଁ ଚୁପ୍ ରହିବାରୁ, ବାପା ପୁଣି କହିବାକୁ ଲାଗିଲେ - ମୋର ତୋ ଉପରେ ବୋହୁତ ବିଶ୍ଵାସ ଅଛି ତେଣୁ ତୁ ଟେନସନ୍ ନବା ଦରକାର ନାହିଁ ଏପାଳୀ ଭଲ ନହେଲେ ଆର ପାଳି ଭଲ ହବ ତା ବାଦ୍ ବି ଭଲ ନହେଲେ ପୁଣି ଲାଗିବୁ କେବେ ନା କେବେ ତ ଭଲ କରିବୁ । 

ବାସ୍ ମାେତେ ମାେ ପଥ ପରିଷ୍କାର ଦେଖା ଯାଉଥିଲା ଏଥର ମନରୁ ସବୁ ଦୁଃଖ ଦୂରେଇ ମୁଁ ଆଗକୁ ବଢ଼ି ଯାଇଥିଲି 


Rate this content
Log in

More oriya story from Pallabi Das

Similar oriya story from Abstract