Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!
Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!

ଅବିନାଶ ସାହୁ

Abstract


4.5  

ଅବିନାଶ ସାହୁ

Abstract


ମୁକ୍ତ ବିହଙ୍ଗ

ମୁକ୍ତ ବିହଙ୍ଗ

5 mins 292 5 mins 292

ଯାଜପୁର ର ଏକ ଛୋଟ ଗ୍ରାମ ରଘୁନାଥପୁର ର ନିଖିଲ, ମଧ୍ୟମ ଘର ଚଳଣି ପରିବାର ରେ ଜନ୍ମ ଓ ସେ ଘରର କନିଷ୍ଠ ପୁତ୍ର | ଘରର ସମସ୍ତ ଆଶା ଓ ଭରଷା ନିଖିଲ ଓପରେ ଓ ସେ ଥିଲା ଘରର ପ୍ରିୟ | ସେ ଦେଖିବାକୁ ଯେତେ ସୁନ୍ଦର ଓ ତା 'ର ବ୍ୟବହାର ଆଚାର ଏବଂ କହିବା ଶୈଳୀ ଥିଲା ସେତିକି ସୁନ୍ଦର | ସେ ପଢ଼ା ଓ ଲେଖାରେ ମଧ୍ୟ ଥିଲା ଧୁରନ୍ଧର ଆଉ ଚାଲାକ | ଗୋଟେ କାରଣ ପାଇଁ ସେ ଗାଳି ଶୁଣୁଥିଲା , ସେ ସାଙ୍ଗମାନଙ୍କ ସହ ବହୁତ ସମୟ ବ୍ୟତୀତ କରୁଥିଲା ସେ ଘରଲୋକଙ୍କୁ ଯେତେ ସମ୍ମାନ କରେ ସେ ସେତିକି ଗାଁ ଲୋକଙ୍କୁ ବି ସମ୍ମାନ କରେ |


ଇଛା ନ ଥିବା ସତ୍ୱେ ଘର ଲୋକଙ୍କ ବାଧ୍ୟ ରେ ଏକ ପ୍ରବେଶିକା ପରୀକ୍ଷା ଦେଲା ଓ ଉତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ସେ ଚାଲିଲା ସ୍ମାର୍ଟ ସିଟି ଜନବହୁଳ ଅଞ୍ଚଳ ଭୁବନେଶ୍ୱର କୁ, ସେଠି ଥିବା ଏକ ସରକାରୀ ଶିକ୍ଷାନୁଷ୍ଠାନ ରେ ନିଜର ଶିକ୍ଷା ଆରମ୍ଭ କଲା | ସେ ସାଙ୍ଗମାନଙ୍କ ସହ ମିଶି ଏକ ଭଡା ଘରେ ରହିଲେ |


ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଥମ କିରଣ ଯେମିତି ତାକୁ ଅପେକ୍ଷା କରିଥିଲା ଏକ ନୂତନ ଆଉ ବଡ ପରିବର୍ତ୍ତନ କୁ | ସେ ବିଳମ୍ବ ସକାଳ ରେ ଉଠି ତରତର ହୋଇ ବାହାରିଲା ସାଙ୍ଗ ସହ ଅନୁଷ୍ଠାନ କୁ | ବିଳମ୍ବ ହେବାରୁ ଦୌଡି ଦୌଡି କ୍ଲାସ କୁ ଯାଉଥିଲା, ନିଜ କ୍ଲାସ କୁ ପଶିବା ପୂର୍ବରୁ ଝରକା ଫାଙ୍କ ଦେଇ କ୍ଲାସ ର ଶେଷ ଧାଡି ରେ ବସିଥିବା ଅତି ସୁନ୍ଦରୀ ତରୁଣୀ ଓପରେ , ନିଖିଲ ର ନଜର ଅଟକି ଯାଇଥିଲା | ସେ ସେହି ଝରକା ପାଖରେ ଟିକେ ଅଟକିଗଲା, ଯେମିତି ତାର ଏତେ ଦିନର କ୍ଲାନ୍ତ ଦୌଡ଼ ସମାପ୍ତ ହୋଇଗଲା କି ! ସେ ଝିଅର ହସ ଦେଖି, ନିଖିଲ ବି ଟିକେ ହସିଦେଲା ଆଉ କ୍ଲାସ କୁ ପ୍ରବେଶ କଲା | ସେ ଯାଇ ବସିଲା ଶେଷ ଧାଡ଼ିର ତିନିଟି ଧାଡି ପୂର୍ବରୁ ବସିଲା, କିନ୍ତୁ ତା 'ର ଆଖି ଯେମିତି ଅଦୃଶ୍ୟ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଟାଣି ହେଇଯାଉଥିଲା ଶେଷ ଧାଡ଼ିର ସେଇ ଝିଅ ଆଡକୁ | କିଛି ଦିନ ବିତିଗଲା ଏମିତି ଦେଖୁ ଦେଖୁ, ପରେ ସେ ଜାଣିବାକୁ ପାଇଲା ତା ନାଁ ଅନୁ ବୋଲି |


ଅନୁ କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା ର ଢ଼ିଙ୍କିଆ ଗାଁ ର ଏକ ଗରିବ ପରିବାର ରେ ଜନ୍ମ | ସେ ଦେଖିବାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର, ଯେମିତି ସ୍ୱୟଂ ଚନ୍ଦ୍ରମା ତଳକୁ ଆସିଯାଇଛି କି ! ସେ ବି ଘରର କନିଷ୍ଠା, କହିବାକୁ ଗଲେ ତା'ର ପରିବାରରେ ମା' ହିଁ ଥିଲା ଆଶା ଓ ଭରସା | ତା'ର ଜନ୍ମ ହେବାର କିଛି ଦିନ ପୂର୍ବରୁ ଘଞ୍ଚ ଅରଣ୍ୟ ପରି ଜନ ଗହଳି ରେ କୁଆଡେ ହଜି ଯାଇଥିଲେ ତା'ର ପିତା | ସେ ଜନ୍ମ ହେବା ପର ଠାରୁ କେବେ ନିଜ ପିତାଙ୍କୁ ଭେଟି ନାଇଁ, ନିଜ ମନ ମନ୍ଦିରରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଆଙ୍କି ତାଙ୍କର ଫେରିବା ବାଟକୁ ଚାତକ ପରି ଅନାଇ ରହି ଥାଏ | ସେ ଅନେକ ଥର ଚିଠି ଲେଖି ଚାଲିଥାଏ ନିଜ ପିତାଙ୍କ ପାଖକୁ, ପରନ୍ତୁ ସଠିକ ଠିକଣା ନ ଦେବାରୁ ଚିଠିଟି ଫେରିଆସୁଥାଏ ତା ପାଖକୁ | ନିଜ ଆଖିରେ ଅନେକ ସ୍ବପ୍ନ ନେଇ ସେ ବାହାରି ଚାଲିଲା ଭୁବନେଶ୍ୱର କୁ ପଢିବାକୁ, ଗଲାବେଳେ ମା' କୁ ଶପଥ ଦେଇ ବାହାରିଲା, ସେ କେବେବି ଭୁଲ ପଥ ର ପଥିକ ହେବ ନାଇଁ ବୋଲି |


ଧିରେ ଧିରେ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଗଲା | ତାଙ୍କ କ୍ଲାସ ନିଖିଲ ଥିଲା ସବୁଠୁ କୌତିକିଆ ପିଲା, ସେ ମଜା ମଜା କଥା କହି ସମସ୍ତଙ୍କ ମନ କିଣି ନେଉଥିଲା, ଯିଏ ଯେତେ ଦୁଃଖ ରେ ଥିଲେ ବି ତା କଥା ଶୁଣି ମୁରୁକି ହସା ଟେ ମାରି ଦିଏ | ହେଲେ ଅନୁ ଥିଲା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗପୁରୀ, ଏତେ ଗପେ ଯେ ତା ସହ କଥା ହେଲାବେଳେ ସମୟ ଜ୍ଞାନ ଶୂନ ହେଇ ଯାଏ | ନିଖିଲ ଆଉ ଅନୁ ଭିତରେ ବନ୍ଧୁତା ମଜବୁତ ହେଇ ଚାଲିଲା | ସେ ଦୁହେଁ ପରସ୍ପର କୁ ପସନ୍ଦ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ |


ଥରେ ତାଙ୍କ ସ୍କୁଲ ରେ କିଛି କାମ ଚାଲିଥିଲା ବେଳେ ନିଖିଲ ର ସାଙ୍ଗ ଅନୁ କୁ କହିଲା, ତମେ ନିଖିଲ ର ଫୋନ ନଂ ନେଇଯାଅ, କିନ୍ତୁ ଅନୁ କହିଲା ମୋ ପାଖେ ନିଖିଲ ନଂ ଅଛି | ଏକଥା ଶୁଣି ନିଖିଲ କିଛି ସମୟ ନିର୍ବାକ ହୋଇ ଅନୁ ମୁଁହ କୁ ଚାହିଁ ଘରକୁ ଫେରିଆସିଲା | ଘରେ ବସି ବସି ଅନୁ କଥା ଭାବିଲା, ଅନୁ କଉଠୁ ତା ନଂ ପାଇଲା ? ଅନେକ ସମୟ ଭାବିଲା ପରେ ନିଖିଲ ବୁଝି ଗଲା କି, ସେ ଥରେ ଦୁଇ ଥର ଭୁଲ ନଂ ରେ କଲ କରି ତା ସହ କଥା ହୋଇଛି, ଯେବେ ସେ ଗାଁ ରେ ଥିଲା | ସେ ଯାଇ ଅନୁ କୁ କ୍ଷମା ମାଗିଲା, ଅନୁ ମୁରୁକି ହସା ମାରି କହିଲା , ଯାହା ହେଲା ଭଲ ହେଲା ଆଉ ସେ ପଳାଇଲା | ଏତିକି କଥା ଶୁଣି ନିଖିଲ ପିଣ୍ଡ ରେ ଯେମିତି ପ୍ରାଣ ପଶିଲା ଆଉ ସେ ବି ପଳାଇଲା |


ନିଖିଲ ଆଉ ଅନୁ ର ନିବିଡ଼ ହୋଇ ଚାଲିଥାଏ | ନିଖିଲ ଜାଣିପାରି ନଥିଲା, ସେ କେବେ ଅନୁ କୁ ମନେ ମନେ ପସନ୍ଦ କରି ସାରିଛି | ସେ ଅନୁ ର ମୁଁହ ରେ ଯେବେ ଛୋଟିଆ ସ୍ମିତହାସ୍ୟ ଟିଏ ଦେଖି ଦିଏ ସେ ବି କୁଲୁରୀ ଉଠେ | ଥରେ ଅନୁ ର ଦେହ ଖରାପ ହୋଇଥାଏ, କିନ୍ତୁ ନିଖିଲ ନିଜ ଦେହ ଖରାପ ଅଛି ବୋଲି କହି ଔଷଧ ଧରି ଚାଲିଆସିଥିଲା ଅନୁ ପାଇଁ, କି ସୁନ୍ଦର ପ୍ରେମ ର ଆଗମନ ଥିଲା | ଧିରେ ଧିରେ ଅନୁ ବି ନିଖିଲ କୁ ପସନ୍ଦ କରି ସରିଥାଏ |


ପରସ୍ପରକୁ ପସନ୍ଦ କରିବା ସତ୍ୱେ ଦୁଇ ଜଣଙ୍କ ଓ଼ଷ୍ଠ ଯେମିତି ଶିଥଳତା ପଡିଯାଇଛି, ହେଲେ ନିରବ ଆଖି ଦୁଇଟି ହେଲେ କହି ଦେଉଥାଏ ସବୁ | ପରସ୍ପରକୁ ସମ୍ମାନ ଜଣେଇ ପୂର୍ଵପରି ମିଶିଚାଲିଲେ, ବରଂ କେବେବି ପରସ୍ପର ପ୍ରତି ଥିବା ନିଜର ଆବେଗକୁ କେବେବି ପରିପ୍ରକାଶ କରିପାରନ୍ତି ନାଇଁ | ନିଜର ଆବେଗ ଓ ପରସ୍ପର ପ୍ରତି ଥିବା ଦୃର୍ବଳତାକୁ ପରିପ୍ରକାଶ କରିବାଟା ଯେମିତି ଦୁହିଁଙ୍କ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟକର ହୋଇ ପଡିଥିଲା |


ଏମିତି ଗଡ଼ାଣି ଉଠାଣି ପରିସ୍ଥିତି ଦେଇ ତାଙ୍କର ପଢା ଶେଷ ହେବା ଉପରେ | ହେଲେ ନିଜର ଆବେଗ ଓ ଦୃର୍ବଳତା କେବେ ହେଲେ ପରିପ୍ରକାଶ କରିପାରୁନଥିଲେ ଦୁହେଁ | ପରସ୍ପରଙ୍କ ଆଖିରେ ଝଲସି ଉଠି ପଡୁଥାଏ ପ୍ରେମର ଏକ ଝଲକ | ତାଙ୍କର ଅନ୍ତିମ ପରୀକ୍ଷା ଶେଷ ହୋଇଗଲା | ନିଖିଲ ଅନୁ କୁ ତା'ର ଗାଁ କୁ ଥିବା ଶେଷ ଗାଡି ରେ ବସେଇ ଦେଇଥିଲା | ଗାଡ଼ିରେ ବସିଲା ବେଳେ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ଆଖି ଲୁହ ଛଳ ଛଳ ହୋଇଯାଇଥିବା ସତ୍ୱେ, ସେମାନେ ନିଜର କୋହକୁ ଲୁଚାଇ ପରସ୍ପରକୁ ବିଦାୟ ଦେଲେ | କଥାରେ ଅଛି ପ୍ରେମ ଶବ୍ଦଟି ଏତେ ମଧୁର ଯେ କି, ଯିଏ ପ୍ରେମ ର ସମୁଦ୍ର ରେ ବୁଡ଼ ଲଗାଇଛି ସେ ହିଁ ସେ ମଧୁ ର ସ୍ୱାଦ ଚାକିଛି |


ପରସ୍ପର ଅଲଗା ହେଲା ପରେ ମଧ୍ୟ ଦୁଇଜଣଙ୍କର ମାଧ୍ୟମ ହେଲା ଫୋନ | ସେମାନେ ପରସ୍ପର ସହ ବହୁତ ସମୟ ଗପନ୍ତି, ଆଉ ତାଙ୍କ ସମ୍ପର୍କ ମଧୁର ଏବଂ ନିବିଡ ହେଇଚାଲିଛି | ତଥାପି ନିଜର ଆବେଗକୁ କେବେ ପ୍ରକାଶ କରିବେ ତାର ଅପେକ୍ଷା |


ନିଖିଲ ଏବେ ଚାକିରୀ ଖୋଜୁଛି, ଭଲ ଚାକିରୀ କଲା ପରେ ଯଦି ନିଖିଲ ର ଓ଼ଷ୍ଠ ରୁ ଯଦି ଅନୁ ପାଇଁ ପ୍ରେମ ନିବେଦନ ବାହାରେ ଆଉ ଅନୁ ତା'ର ନିବେଦନ କୁ ସ୍ୱାଗତ ଜଣାଏ ସେ ଦିନକୁ ଆପେକ୍ଷା | ଅପେକ୍ଷା ସେ ଦିନକୁ ଯେଉଁ ଦିନ ଅନୁ ନିଜ ଚିଠି ର ପ୍ରକୃତ ଠିକଣା ପାଇବାକୁ |


ଅପେକ୍ଷା ସେଦିନ କୁ, ମୁକ୍ତ ଆକାଶ ର ମୁକ୍ତ ବିହଙ୍ଗ ହୋଇ କେତେ ଉଡିବେ ଆଉ ନିଜ ବସା ଘରକୁ ଫେରିବେ |




Rate this content
Log in

More oriya story from ଅବିନାଶ ସାହୁ

Similar oriya story from Abstract