Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!
Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!

Sriman Bapu

Abstract Fantasy Inspirational


4.0  

Sriman Bapu

Abstract Fantasy Inspirational


ଜଳ ସଙ୍ଗତେ

ଜଳ ସଙ୍ଗତେ

6 mins 92 6 mins 92


ସକାଳେ ବାଡ଼ିରେ ଅବସରପ୍ରାପ୍ତ ଶିକ୍ଷକ ଦିବାକର ନିଜ ହାତରେ ଲଗେଇଥିବା ନଡ଼ିଆ , କଦଳୀ , ଆମ୍ବ ଆଉ ପିଜୁଳିର ବଗିଚାକୁ ଦେଖି ଚିନ୍ତିତ ଥିଲେ କ'ଣ ହେବ ? କଷି କଦଳୀ କାନ୍ଦି , ନଡ଼ିଆ ଫୁଲ ଆଉ ଗୋଟମା ସବୁର , ଆମ୍ବ କଷି ଆଉ ପିଜୁଳି କଷିର ? ଏମାନେ ତ ପ୍ରତି ବର୍ଷ ଆସିବେ ହେଲେ ଗଛ ବଞ୍ଚିଲେ ସିନା । ପାଣିପାଗ ର ପୂର୍ବ ସୂଚନା ଅନୁଯାୟୀ ମହାବାତ୍ୟା ଅମ୍ଫାନର ପବନରେ ବେଗ ଘଣ୍ଟା ପ୍ରତି ଦୁଇଶହ କିଲୋମିଟରରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ବ ଛୁଇଁପାରେ । ସମୁଦ୍ର କୁଳିଆ ଗାଁ ନହେଲେ ବି ତାଙ୍କର ଯାଜପୁର ଜିଲ୍ଲାରେ ପ୍ରଭାବ ରହିବ ବୋଲି ପୂର୍ବାନୁମାନ କରାଯାଇଛି । ତା'ପରେ ବଡ଼ ପୁଅ ସହ ମିଶି ଏହି ଲକ୍ ଡାଉନ୍ ରେ ବୋଇତାଳୁ , କାକୁଡ଼ି ,କଲରା , ବାଇଗଣ ଆଉ ଭେଣ୍ଡି ସବୁ ବଡ଼ ପରିଶ୍ରମ କରି ଲଗେଇ ଥିଲେ । ଜଗି ରହି ଖରା ଆଉ ମାଙ୍କଡ଼ ଦାଉରୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ । କାକୁଡ଼ି ଦୁଇ କିଲୋ ,କଲରା କିଲେ ଉପରେ ଆଉ ବୋଉତାଳୁ ଫୁଲ ତିନି ଚାରି ଥର ଖାଇଛନ୍ତି । ଗଛ ଗୁଡ଼ାକ ଛନଛନିଆ ହେଇଛନ୍ତି । ସବୁଥିରେ ଫୁଲ ଆଉ କଷି ଉଜାଡ଼ି ହେଇ ପଡ଼ିଛି ହେଲେ କ'ଣ କରିବେ ଅମ୍ପାନ୍ ସବୁ ନଷ୍ଟ ଭ୍ରଷ୍ଟ କରିଦେବ !


ଏମିତି ନିଜ ବଗିଚା ଆଉ ଗଛ ବୃକ୍ଷକୁ ନେଇ ଦିବାକର ମାଷ୍ଟ୍ରେ ଚିନ୍ତିତ ଥିବା ବେଳେ , ଶାଶୁ ବୋହୂଙ୍କ ନିତିଦିନିଆ କଳି ଝଗଡ଼ା ତାଙ୍କ କାନରେ ପଡ଼ିଲା । ସେ ବିତସ୍ପୃହ ହୋଇ ଚିନ୍ତା କଲେ , ଧେତ୍ ! ଏ ମଣିଷ ଗୁଡ଼ାକ ସୁଧୁରିବେ ନାହିଁ । ଅସଭ୍ୟ , ଜଙ୍ଗଲୀ ଆଉ ହିଂସ୍ର ବୃତ୍ତି ଏମାନଙ୍କ ଅସ୍ଥିମଜ୍ଜାଗତ । ଏ ଶଳେ ସବୁ ମରିବେ ! ପୋକ ମାଛି ଠାରୁ ବି ଆହୁରି ହୀନ ମରଣ ମରିବେ ।


ମହାବାତ୍ୟାର ଘନ ଘନ ସଚେତନତାମୂଳକ ସମାଚାର ପାଇ ଭୟଭୀତ ଆଉ ଆତଙ୍କିତ ବଡ଼ ବୋହୂ ରାନୁ ଆକ୍ୱାଗାର୍ଡରୁ ପାଣି ଯେତେ ପାରିବେ ସେତେ ନେଇ ଆଗ ନିଜ ଛୁଆ ଆଉ ନିଜ ପାଇଁ ସାଇତି ରଖୁଥିଲେ । ଶାଶୁ ଭାନୁ ବିରକ୍ତ ହୋଇ କହିଲେ , ତିନିଦିନ ଆଗରୁ ହାଣ୍ଡି ହାଣ୍ଡି ପାଣି ସାଇତିବା କ'ଣ ଦରକାର ? ସୁବିଧା ଅସୁବିଧା ବେଳେ କ'ଣ କଳ ପାଣି ପିଇ ହେବ ନାହିଁ ? 


ଦୁଇ ପିଢ଼ିଙ୍କ ଦୁଇ ଭିନ୍ନ ଚିନ୍ତାଧାରା କିଏ ଭୁଲ୍ କିଏ ଠିକ୍ ସେଇଟି ଆପଣ ବିଚାର କରନ୍ତୁ । ମହାବାତ୍ୟା ଆସୁଛି ତା ପାଇଁ ସଚେତନ ହେବା ତ ଜରୁରୀ । ବୋହୂର ପ୍ରଥମ ଚିନ୍ତା ପାଣି । ବାତ୍ୟା ପରେ ବିଜୁଳି କାଟ କେତେଦିନ ହେବ କିଏ ଜାଣେ ? ତେଣୁ ପ୍ରଥମେ ପିଇବା ପାଣି ସାଇତିବା ନିହାତି ଜରୁରୀ । ସେ ଟ୍ଯୁବୱେଲର ଅଶୁଦ୍ଧ ପାଣି ପିଇ ପାରିବେ ନାହିଁ । ଫନି ମହାବାତ୍ୟା ବେଳେ ତିନିଦିନ ସେ ବହୁତ ହଇରାଣ ହୋଇଛନ୍ତି । 


ଦିବାକାର ମାଷ୍ଟ୍ରେଙ୍କ ବିରକ୍ତ ହେବାର କାରଣ ମଣିଷର ପ୍ରକୃତିକୁ ନେଇ ତାଙ୍କର ନିଜସ୍ୱ ତିକ୍ତ ଅନୁଭବ । ସାମାଜିକ ବିଜ୍ଞାନର ସେ ଛାତ୍ର ଆଉ ଶିକ୍ଷକ ଥିଲେ । ତାଙ୍କ ନଜରରେ , ମଣିଷ ଗୁଡ଼ାକ ପ୍ରକୃତି ପାଇଁ କେନସର୍ ରୋଗ ତୁଲ୍ଯ । ଏମାନଙ୍କ ସମୂଳେ ନାଶରେ ପୃଥିବୀର ମଙ୍ଗଳ ନିହିତ । ଇତିହାସରେ କରୋନା ମହାମାରୀ ଆଉ ମହାବାତ୍ୟାଠାରୁ ମଣିଷ ସମାଜ , ସଭ୍ୟତା ଆହୁରି ବଡ଼ ଆଉ ଭୟଙ୍କର ବିପତ୍ତିର ସାମ୍ନା କରିଛି । ହେଲେ ମଣିଷର ସ୍ମୃତି ଶକ୍ତି ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ଷୀଣ । ଅଳ୍ପ ଦିନ ଭିତରେ ସବୁ କିଛି ଭୁଲି ପୁଣି ସେ ମାତିବ ଭୋଗ ବିଳାସରେ । ଅର୍ଥ , ପଦପଦବୀ , କ୍ଷମତାର ତଣ୍ଟିକଟା ରାଜନୀତିରେ । ପୁଣି ପ୍ରାକୃତିକ ସମ୍ୱଳର ଲୁଣ୍ଠନ ଆଉ ଧର୍ଷଣ କରିବାର ମୂଷା ଦୌଡ଼ରେ ।


ଭାନୁମତି ଓରଫ୍ ଭାନୁ ଦିବାକର ମାଷ୍ଟ୍ରେଙ୍କ ଧର୍ମପତ୍ନୀ , ବୋହୂର କାର୍ଯ୍ୟକଳାପକୁ ନାପସନ୍ଦ କରିବା ଆଉ ବିରୋଧ କରିବାର କାରଣ ଅନେକ । ତା' ଭିତରୁ ବୋହୂର ତୋର ମୋର ନୀତି ଗୁଣଟି ଅନ୍ୟତମ । ତାଙ୍କ ବିଚାରରେ ଆଜିକାଲି ବୋହୂଙ୍କର ନଖରା ବହୁତ , ପାନରୁ ଚୁନ ଟିକିଏ ବି ଖସିବ ନାହିଁ । ଏମାନଙ୍କ ସୁଖମୟ ଆଉ ଆରାମଦାୟକ ଜୀବନରେ ସାମାନ୍ୟ ବି ବ୍ୟତିକ୍ରମ ଏମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅସହ୍ୟ । କଷ୍ଟ ସହିବାକୁ ଏମାନେ ନାରାଜ । ଯଦି କେଉଁଠି ଏମାନଙ୍କ ସ୍ୱାର୍ଥରେ ଅଳ୍ପେକ ବାଧା ଦେଖିଲେ ଖଣ୍ଡ ପ୍ରଳୟ ସୃଷ୍ଟି କରିବେ ।


ବୋହୂ ରାନୁ ନିଜକୁ ଶିକ୍ଷିତ ଆଉ ଶାଶୁକୁ ପୁରୁଣା କାଳିଆ ମୂର୍ଖ ଭାବେ । ବୁଢ଼ା ବୁଢ଼ୀ ହେଲ ମାନେ ଚୁପ୍ ଚାପ୍ ବସି ରହିବ । ଯେଉଁ ବିଷୟରେ ତୁମର ଜ୍ଞାନ ନାହିଁ ସେଥିରେ କାହିଁ ମୁଣ୍ଡ ଖେଳେଇବ ? କଳ ପାଣିରେ ଆଇରନର ମାତ୍ରା ଅଧିକ ତାହା ତାଙ୍କର ଆଉ ତାଙ୍କ ପିଲାଙ୍କର ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ପାଇଁ ହାନିକାରକ ! ତୁମେ ବୁଢ଼ା ବୁଢ଼ୀ ଯେଉଁ ପାଣି ପିଇବ ପିଅ । ତୁମର ଦିନକାଳ ତ ସରି ଆସିଲାଣି ତେଣୁ ବଞ୍ଚିଲେ କେତେ ମରିଲେ କେତେ ? ତା' ବୋଲି କ'ଣ ଆମେ ଆଗୁଆ ସଚେତନ ନହୋଇ ସେଇ ଖରାପ୍ ପାଣି ପିଇବୁ ?


ମୋଟା ମୋଟି କଥାଟି ଅତି ସାମାନ୍ୟ ହେଲେ ବି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ । ଆଗତ ବିପତ୍ତି ପାଇଁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ଶୁଦ୍ଧ ପିଇବା ପାଣିର ସଞ୍ଚୟ ନିତ୍ୟାନ୍ତ ପ୍ରୟୋଜନ ବୋଲି ବୋହୂ ଭାବେ , ଏ ବି ଯଥାର୍ଥ । ଶୁଦ୍ଧ ପାଣି କଥା ପଡ଼ିବାରୁ ମାଷ୍ଟ୍ରେଙ୍କ ମନେ ପଡ଼ିଲା , ୨୦୧୯ ମେ ମାସ ପୁରୀ ଆଉ ରାଜଧାନୀ ଭୁବନେଶ୍ବରରେ ରେ ଧ୍ୱଂସର ତାଣ୍ଡବ ଲୀଳା ରଚିଥିବା ମହାବାତ୍ୟା ଫନି କଥା । ଭୁବନେଶ୍ୱରରେ ରହୁଥିବା ସାନ ପୁଅ , ବୋହୂ ଆଉ ନାତି ନାତୁଣୀ ଫେରି ଆସିଥିଲେ ଘର ଦ୍ୱାର ଛାଡ଼ି , ଏହି ପାଣିର ଅଭାବ ଯୋଗୁ । ଯେଉଁ ସହରୀ ବୋହୂ ଗାଁ ଶବ୍ଦ ଶୁଣିଲେ ନାକ ଟେକୁଥିଲା , ଘଣ୍ଟାଏ ନହେଲେ ଯାହାର ଗାଧୁଆ ସରୁ ନଥିଲା ଦୁଇଦିନରେ ଏହି ପାଣି ହିଁ ଧୋଇ ଦେଇଥିଲା ତା'ର ସବୁ ଫୁଟାଣି ! ତିନିଦିନ ପରେ ଆସି ଗାଁର କଳ ପାଣିରେ ଦେହ ଧୋଇଲା ଆଉ ଆଖିର ପାଣିରେ ମନ । ସେଇଥି ପାଇଁ ବୋଧ ହୁଏ ଲୋକଙ୍କ ଅଭିମାନ ଅହଂକାର ଭାଙ୍ଗିଲେ କୁହନ୍ତି , ପାଣି ମରିଗଲା ତା'ର !


ଭୁବନେଶ୍ବରରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଦ ଭୂଇଁ ଛୁଉଁ ନଥିଲା ସେମାନଙ୍କୁ ଟ୍ୟୁବୱେଲ୍ ଆଉ କୂଅ ଆଗରେ ବକେଟ୍ ଧରି ଲମ୍ବା ଲାଇନରେ ଠିଆ ହେବାର ଦେଖାଗଲା । ଯେଉଁ କୂଅ ଆଉ ଟ୍ୟୁବୱେଲ୍ ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି ଅପୁଜା ଠାକୁର ଭଳି ପଢ଼ି ରହିଥିଲେ ଅଚାନକ ସେମାନଙ୍କ ମହିମା ବଢ଼ି ଗଲା । ସବୁ ସେହି ଜଳର ମାୟା । ଜଳ କଥା ପଢ଼ିଲାରୁ ତାଙ୍କର ମନେ ପଡ଼ିଲା ସ୍କୁଲ ଦିନର ଗୋଟିଏ ସ୍ମୃତି । 


ଅଷ୍ଟମ ଶ୍ରେଣୀରେ ଜଳ ସମ୍ବଳ ବିଷୟରେ ପଢ଼ାଉଥିବା ବେଳେ , ଦର୍ଶନ ନାମକ ଗୋଟିଏ ପିଲା ଯିଏ ଶିକ୍ଷକ ମାନଙ୍କୁ ଇଆଡୁ ସିଆଡୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରି ଦିଗହରା ଆଉ ହଇରାଣ କରିବାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲା , ହାତ ଉଠେଇଲା । ଅନୁମତି ମିଳିବାରୁ ତାଙ୍କ ସାହିତ୍ୟ ବହିରେ ଥିବା ଅରକ୍ଷିତ ଦାସଙ୍କ ମହୀମଣ୍ଡଳ ଗୀତା ପୁସ୍ତକରୁ ଅଣାଯାଇଥିବା ଜଳ କବିତାର ଗୋଟିଏ ପଦର ଅର୍ଥ ପଚାରିଲା । ସାର୍ , 

        ଅଗ୍ନିରୁ ଜଳ ଜାତ ହୋଇ

        ଏହା ତ ନଜାଣନ୍ତି କେହି । 

ଏହାର ଅର୍ଥ କ'ଣ ? ଅଗ୍ନିରୁ ଜଳ କେମିତି ସୃଷ୍ଟି ହୋଇପାରେ ? ସେ କିଛି କ୍ଷଣ ଚିନ୍ତା କରି ଉତ୍ତର ଦେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ । ସବୁରି ମୂଳରେ ଉର୍ଜା ମୁଖ୍ୟ । ଖାଲି ଉଦଜାନ ଆଉ ଅମ୍ଳଜାନ ହେଲେ ଜଳ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇ ପାରିବ ନାହିଁ । ଯେଉଁ ରାସାୟନିକ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଉଦଜାନ ଆଉ ଅମ୍ଳଜାନ ମିଶି ଜଳ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ ତାହା ଏକ ଦହନ ପ୍ରକ୍ରିୟା । ନିଜ ଉତ୍ତରରରେ ସେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ନଥିଲେ ନା ପଚାରିଥିବା ପିଲାଟି ନା କ୍ଲାସରେ କୌଣସି ପିଲା ତେଣୁ ସେ ଆତ୍ମସମର୍ପଣ କରି କହିଥିଲେ , ପିଲେ ମୋର ଜ୍ଞାନ ଅତି ସୀମିତ ସେ ପୁଣି ପଢ଼ାଉଥିବା ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ବିଷୟରେ । ତେଣୁ ତୁମର ବିଜ୍ଞାନ ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ଠାରୁ ଏ ବିଷୟରେ ଅଧିକ ଜାଣିପାରିବ । ପୁଣି ପିଲାଟି ନିଜର ସାହିତ୍ୟ ବହିଟିକୁ ଖୋଲି ଦେଇ ଦେଖିଲା , ଅରକ୍ଷିତ ଦାସଙ୍କ ଜନ୍ମ ୧୭୮୨ ଆଉ ମୃତ୍ୟୁ ୧୮୩୭ ରେ ଲେଖାଅଛି , ସାଙ୍ଗେ ସାଙ୍ଗେ ହିସାବ କରିଦେଇ କହିଲା ସାର୍ ଦୁଇଶହ ଚଉତିରିଶି ବର୍ଷ ତଳେ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିବା ଜଣେ ସନ୍ଥ କେମିତି ଏକଥା ଜାଣିଲେ ? ପିଲାଟିର ଏ ବୟସରେ ଏହିଭଳି ପ୍ରଶ୍ନ ଆଉ ଜିଜ୍ଞାସା ଦେଖି ଅଭିଭୂତ ସେ ହୋଇଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନର ବି ସନ୍ତୋଷଜନକ ଉତ୍ତର ନଥିଲା । ଖାଲି ଏତିକି କହିଥିଲେ , ତାହା ସମ୍ଭବ ହୋଇଥିଲା ଯୋଗୀଙ୍କ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଶକ୍ତି ବଳରେ । ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକତା ଉପରେ ମୋର ଜ୍ଞାନ ଆଉ ଅନୁଭବ ଆହୁରି ସୀମିତ ତେଣୁ ପିଲାମାନେ ଏ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ମୋ ପାଖରେ ନାହିଁ ।  


ସେଦିନ ଭାରି ଚିନ୍ତିତ ଆଉ ଅବସନ୍ନ ହୋଇ ପଡ଼ିଥିଲେ ଦିବାକର ମାଷ୍ଟ୍ରେ । ଜୀବନର ଅପରାହ୍ନ ସମୟ ଆଗତ କ'ଣ ସେ ସିଖିଲେ କି ଅନୁଭବ ଆଉ ଜ୍ଞାନ ତାଙ୍କର ଅଛି ଜୀବନକୁ ନେଇ ? ଜ୍ଞାନୀବୋଲି ତାଙ୍କର ଯେଉଁ ମିଛ ବିଶ୍ୱାସ ଆଉ ଅହଂକାର ଥିଲା ତାହା ସେଦିନ ସେହି ଅଷ୍ଟମ ଶ୍ରେଣୀରେ ବାର ତେର ବର୍ଷର ପିଲାଟି ତା'ର ଦୁଇଟି ପ୍ରଶ୍ନରେ ସବୁ କିଛି ଧୂଳିସାତ୍ କରିଦେଇଥିଲା । ଏ ବି ସେହି ଜଳର ମହିମା ଥିଲା ।


ଏଇମିତି ପୁରୁଣା କଥାର ସ୍ମୃତି ଚାରଣ କରୁ କରୁ ମାଷ୍ଟ୍ରେ ଯନ୍ତ୍ରବତ ଉଠା ବସା ଖାଇବା ସବୁ କରି ଚାଲିଥିଲେ । ଜଳକୁ ନେଇ ରାଜ୍ୟରେ ସମସ୍ୟା , ନଦୀ ଜଳ ବଣ୍ଟନ ଆଉ ବ୍ୟାପକ ବ୍ଯାରେଜ ନିର୍ମାଣ ତାକୁ ନେଇ ରାଜ୍ୟ ରାଜ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ କନ୍ଦଳ ପୁଣି ଦେଶ ଦେଶ ମଧ୍ଯରେ । ଯଦି କେବେ ତୃତୀୟ ବିଶ୍ଵ ଯୁଦ୍ଧ ହୁଏ ତେବେ ତାହା ପାଣିକୁ ନେଇ ହେବ ବୋଲି ବୁଦ୍ଧିଜୀବୀମାନଙ୍କ ମତ । ପାଣିକୁ ନେଇ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଅଗଣିତ ଅସମାହିତ ସମସ୍ୟା ପାଇଁ ମଣିଷ ସପୂର୍ଣ୍ଣ ମାତ୍ରାରେ ଦାୟୀ । 


ପିଲାବେଳେ ସେ ଶୁଣିଥିଲେ ଆଉ ଅନୁଭବ ବି କରିଥିଲେ ଯେ ପାଣି ଆଉ ଅମ୍ଳଜାନ ନିଶୁଳ୍କ ଦ୍ରବ୍ୟ ବୋଲି । ପବନ କଥା ଛାଡ଼ , ଶୁଦ୍ଧ ଅମ୍ଳଜାନର ଅନୁଭବ ଅଧିକାଂଶ ମଣିଷଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱପ୍ନ ହେଇସାରିଛି । ଥିବା ବାଲା ଲୋକେ ଶୁଦ୍ଧ ଅମ୍ଳଜାନ କିଣି  ନିଜ ଗାଡ଼ି ଆଉ ଘରେ ରଖିଲେଣି । ପାଣି ତ ଏବେ ଅତିବ ନିମ୍ନ ଶ୍ରେଣୀର ଲୋକଟି ପାଇଁ ବି ଆଉ ନିଶୁଳ୍କ ହୋଇ ରହିନାହିଁ । ଯାହା ନିଶୁଳ୍କ ତାହା ପିଇବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ । ପିଇବା ଯୋଗ୍ଯ ପାଣିସବୁ ବୋତଲରେ ବନ୍ଦୀ । ଥିବାବାଲା କିଣୁଛନ୍ତି , ଘରେ ନିଜ ସାଧ୍ୟ ଅନୁସାରେ R.O ,U.V,U.F ଆହୁରି କେତେ ପ୍ରକାରର water purifier ଲଗାଉଛନ୍ତି । ଏହିଭଳି ପାଣିକୁ ନେଇ ଏକ ବିଶାଳ ଶିଳ୍ପ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଠିଆ ହୋଇଛି । ଏହାର ମାଲିକ ସେହି ହାତ ଗଣତି କିଛି ଲୋକ ଯେଉଁମାନେ ସବୁକିଛି ନିଜ ଅଧୀନରେ ରଖି ପୁରା ବିଶ୍ୱରେ ନିଜର ଆଧିପତ୍ୟ ଜାହିର କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି ।  


ଏମିତି ଚିନ୍ତା ରାଜ୍ୟରେ ହଜିରହିଥିବା ବେଳେ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ କହିଲେ ଗୋଡ଼ଟା ଘୁଞ୍ଚାଅ , ମୁଁ ଶୋଇବି , ତୁମେ ବି ଶୋଇପଡ଼ । କେତେ ଭାବୁଛ ? ବିଜୁଳି ନଥାଏ ମୋବାଇଲ ଟିପି ସେ ସମୟ ଦେଖିଲେ ରାତି ସାଢ଼େ ଦଶଟା । ଝରକା ବାହାରେ କିଟିକିଟି ଅନ୍ଧାର ! ପବନ ବେଗ ଧିରେ ଧିରେ ବଢିବାରେ ଲାଗିଲାଣି । ତାଙ୍କର ୧୯୯୯ ମସିହା ବାତ୍ୟା ର ରାତି କଥା ମନେ ପଡ଼ିଲା , କି ଭୟଙ୍କର ଥିଲା ସେ ରାତି ! ପବନର ପ୍ରଖରତା ଦେଖି ତାଙ୍କର ବଗିଚାର ଗଛ ମାନଙ୍କ କଥା ମନେପଡିଲା । କ'ଣ କରିପାରିବେ ସେ ? ଝରକା ଦେଇ ପାଣି ଛାଟିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଥିବାରୁ ସ୍ତ୍ରୀ ଉଠି ଝରକା ବନ୍ଦ କଲେ । ସେ ଭଲଭାବେ ଜାଣିଥିଲେ ଯେତେ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ବି ଆଜି ରାତିରେ ଶୋଇ ପାରିବେ ନାହିଁ । ଅରକ୍ଷିତ ଦାସଙ୍କ ସେହି ଜଳ କବିତାରୁ ଦୁଇ ପଦ ତାଙ୍କର ମନେ ପଡ଼ିଲା ,


ଜଳ ସଙ୍ଗତେ ଜଳ ହେବୁ 

ସକଳ ସମାନ ଦେଖିବୁ ।





Rate this content
Log in

More oriya story from Sriman Bapu

Similar oriya story from Abstract