ଉଲ୍ଲୂସା ଶୀତ

ନୀଳ ଆକାଶେ

ବଉଦ ଦିଶେ

ଦେଖ ଲୋ ସଖି ଦେଖ

ହୋଇ ହରଷେ ।

ବଉଦ ସଂଗେ

ଶଶୀ କି ରଙ୍ଗେ

ହେଇ -ଖେଳଇ ଦେଖ

 ମନ ଉଲ୍ଲାସେ ।

ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ କଳା ବଉଦ

ଭାସି ଆସଇ

ତାରା ସଂଗେ ପଉସ ଶଶୀ

ତୃପ୍ତି ଆଣଇ ।

ଲୁଚ କାଳି ଖେଳେ ଚାନ୍ଦ

ମନ ବିରସେ ।

କାନନ ରେ ପୁଷ୍ପ ବାସେ

ତରୁ ଲତା ତାଜା ଦିଶେ

ମଧୁପ ମଧୁ ପାନ କରେ

କେଡେ ହରଷେ

ଉତ୍ତରା ପବନ ସିରି ସିରି ବହି

ଶିତେ ଜନ ମନ ତୋଷେ ।

ନାନା ଜାତି ମଲ୍ଲୀ ହେନା 

ଗୋଲାପ ଟଗର ସିନା

ନିକୁଞ୍ଜ କାନନେ ଫୁଟି

ଝରିକି ବାସେ

ଶୀତ ମାସ ଟା ର ଭାରି

ମୋ ଚିତ୍ତ ଉଲ୍ଲସେ ।