ତୁମ ଚେନାଏ ହସ

ଅତି ସନ୍ତର୍ପଣରେ 

ଯନ୍ତ୍ରଣାର ଢେଉ ସବୁକୁ ପିଠି କରି

ଟାହିଟାପରାର ବିଷକୁ ତଣ୍ଟିରେ ଢୋକି

ଲୁହର ସୁଅରେ ନିତି ପହଁରୁଛି

କେବଳ ତୁମର ଚେନାଏ ହସ ପାଇଁ।

ଜାଣ! ତୁମ ଅସରାଏ ପାକଳ ହସ

ମୋତେ ନିଶାସକ୍ତ କରିଦେଇଛି

ମୁଁ "ତୁମେ" ହୋଇଯାଇଛି

ଏକଦମ୍ ଆଇନାର ପାଗଳାମି ଭଳି।

ହଁ , ତୁମେ ହସିଲା ବେଳେ

ତୁମ ଆଖି ଯୋଡାକ ବେଶ୍ ଉଛୁଳି ଉଠେ

ଠିକ୍ ଜୁଆରିଆ ନଈର ଚପଳାମି ପରି

ଅନର୍ଦାହ ରୁ ଅନ୍ତର୍ବାହ ପର୍ଯ୍ଯନ୍ତ ।

ଆଉ ତୁମ ଓଠର

ବିଭୋର ଆବେଦନ 

ଆବଦ୍ଧ ଆଲିଙ୍ଗନରେ ଛନ୍ଦିପକାଏ 

ମୋର ପୁଷମାସିଆ ଛାତିଟାକୁ।

ଏବେ ସମୟ କଣ୍ଟ ଦେଲାଣି 

ଚେନାଏ ହସକୁ ବାନ୍ଧି ରଖିବାକୁ 

ହୋମ ନିଆଁ ର ଚଉହଦୀ ବିସରଣରେ 

 ଆଉ ପ୍ରେମର ଆତୁର ବିଚରଣରେ।