ସୁନାବେଶ

ନ' ଦିନରେ ଯାତ୍ରା ସାରିଲୁ କାଳିଆ

ପୁଣି ତୁ' ଆସିଲୁ ଫେରି

ପତିତ ଜନଙ୍କୁ ପାପୁ ଉଦ୍ଧାରିଲୁ

ବାମନ ବେଶକୁ ଧରି,

ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ଶିରି ତୁଟି ଯାଇଛିରେ

ଯେବେ ଗଲୁ ଘୋଷ ଯାତେ

ଦେଖାଇଲୁ ତୋର ବଡ଼ ପଣିଆ'କୁ

ସୁନାବେଶ ହୋଇ ରଥେ,

ଧିକ ମୋ" ଜୀବନ ଧିକ

ଏ ବରଷେ ତୋତେ ଦେଖିନାହିଁ ରଥେ 

କରିଥିଲି କିବା ପାପ ।