ଲାଇବ୍ରେରୀ
ପ୍ରୋଫାଇଲ୍
ସୁଖ ଦୁଃଖର ସାଥି
ସୁଖ ଦୁଃଖର ସାଥି
1 min
297
କାଳିଗାଈ ମୋ କାଳିଗାଈ
ବାରଣ କଲି ମାନିଲୁ ନାହିଁ
ଛପିଛପି ତୁ କାହିଁକି ଯାଇ
ଫୁଲଗଛକୁ ଦେଲୁ ଖାଇ
କେଡେ ସୁନ୍ଦର ସତେ ସିଏ
ନିଇତି କେତେ ଖୁସିରେ ହସି
ଖେଳୁଥିଲି ମୁଁ ତା' ପାଶେ ବସି
ଥିଲା ସେ ମୋର ମିତଟିଏ
ବାଆ ବହିଲେ ଶୀରିଶୀରି
ଉଆଁସ ରାତି ଆକାଶ ପରି
ଫୁଲ ତାରାଙ୍କୁ ଡାଳରେ ଧରି
ହସୁଥିଲା ସେ କିରିକିରି
ପଚାରେ ମୁହିଁ ଆଜି ତୋତେ
ଖେଳିବା ଲାଗି ଚାହିଁବି ଯେବେ
କାହା ସାଥିରେ ଖେଳିବି ଏବେ
ସତକରି ତୁ କହ ମୋତେ
ପାଇବି କାହୁଁ ଫୁଲଟିଏ
କୁନି ହାତରେ କାହାକୁ ଧରି
ମାଳା ଗଢିବି ଯତନ କରି
କହ ମୋହର ହେବ କିଏ
କାଳିଗାଈ ଲୋ କାଳିଗାଈ
ଚାରା ମୁଁ ଯେବେ ପୋତିବି ଆଣି
ମୂଳରେ ତା'ର ଢାଳିବି ପାଣି
ଖାଇବୁ ନାହିଁ ଆଉ ଯାଇ
ବଢି ବଢି ସେ ଗଛ ହେବ
ତାହାରି ଲାଗି ବରଷା ଧାରା
ଝରିବ ଆମ ରାଇଜ ସାରା
ଫୁଲ ଫଳ ବି ସିଏ ଦେଵ
ଗଛ ସମାନ ନୁହେଁ କେହି
ଥିଲେ ସେ ଥିବା ଭଲରେ ଆମେ
ଲାଗିବ ସେ'ତ ଆମରି କାମେ
ସୁଖ ଦୁଃଖର ସାଥି ସେହି
