ସ୍ଵପ୍ନାୟନ
ସ୍ଵପ୍ନାୟନ
ଖିଆଲି ମନ ମୋର
ସଦା ସ୍ଵପ୍ନ ପ୍ରବଣ
ଭୁଲି ଘର ସଂସାର
ନିତି ମାତେ ଅବାସ୍ତବ କଳ୍ପନାରେ
ସ୍ବପ୍ନିଳ ଆଖିରେ ଉଙ୍କିମାରେ
ରାଶି ରାଶି ଆଶା
ଲଭେ ଅପାର ଆନନ୍ଦ
ଅନିଶ୍ଚିତ ବିଷୟ ଚିନ୍ତନରେ।
ଦିନେ ବି ମନ ମୋର ପାଣ୍ଡୁର
ବାସ୍ତବେ ହୋଇନି ଆବିଷ୍ଟ
ଜାଣିବାକୁ ଚାହିଁ ନାହିଁ
ଦୁନିଆଁର ହାବଭାବ ଦୁନିଆଦାରୀ
ସେ ସଦା ଅବାନ୍ତର
ସ୍ବପ୍ନ ରାଜିରେ ବିଭୋର
କଳ୍ପନା ରାଇଜେ ଗଢିଅଛି
ଘର ଆପଣାର।
ଯେଉଁ ସୁଖ ଶାନ୍ତି ସମୃଦ୍ଧି
ଲାଗି ମଣିଷ ଧାଇଁଛି ନିରନ୍ତର
ଭୁଲି ପାପ ପୂଣ୍ୟ
ରକ୍ତର ଅତୁଟ ବନ୍ଧନ
ସେ ସବୁ କିଛି ମୁଁ ପାଏ
ହାତ ପାହାନ୍ତାରେ
ଯେବେ ଡୁବିଥାଏ
ଗଭୀର ସ୍ବପନ ରାଜ୍ୟରେ।
ଚିନ୍ତା ଚେତନା ବିଦ୍ଯା ବୁଦ୍ଧି
ଜ୍ଞାନ ପ୍ରଜ୍ଞା ସବୁ ଲାଗେ ତୁଚ୍ଛ
ସ୍ୱପନ ରାଇଜ ମୋର ଅମରାବତୀ
ଯହିଁ ପରୀ ପାରିଜାତ ବିରାଜିତ।
