ସଂସାର

              

       ସାଂସାରିକ ହେବା ପରେ ଖୋଲିଯାଏ

                       ଅଜବ ଦୁନିଆ କୁ ରାସ୍ତା,

        ହେଲେ ଚାଲିବାଟା ଏ ରାସ୍ତାରେ

                        ନୁହେଁ ଏତେ ଶସ୍ତା।

        ଭାବି ଚିନ୍ତି ନଚାଲିଲେ ଏଠି

                  ଅସ୍ଥିତ୍ଵ ଯେ ଆପେ ହଜିଯାଏ,

         ସ୍ୱାର୍ଥ ବିନା ସଂପର୍କ ର ମୂଲ୍ଯ ପୁଣି

                   ଶୂନ୍ଯ ଭାବେ ଗଣାହୁଏ।

              

      ସଂପର୍କ ର ପରିଚୟ ଆଉ ପରିଭାଷା

                        ସଂସାରରେ ସର୍ବଦା ବଦଳେ,

      ବିପଦ ସମୟରେ ପୁଣି ଏଠି

               ନିଜ ଲୋକ ତାଳି ମାରେ।

   ଜୀବନ ଆଉ ମୃତ୍ୟୁ ର ଦୋଛକିରେ

               ପାଦ ହୁଏ ଭୟେ ଟଳମଳ,

    ଯନ୍ତ୍ରଣା ର ଗଭୀର ନଈରେ

               ନପାଏ ସେ ଅବା ଥଳ କୂଳ।

     ତଥାପି ଚାଲିବାର ପ୍ରୟାସ ରେ

              ସିଏ ପୁଣି କଣ୍ଟା ରେ ଚାଲୁଛି,

    ପାଦ ତା' ର ରକ୍ତ ଜୁଡୁବୁଡୁ

            ଗୋଲାପ ର ଆଶାରେ ବଞ୍ଚୁଛି।

      ଜନ୍ମ ଆଉ ମୃତ୍ୟୁ ର ସେ

                 ଜୀବନରେ ଲୁଚୁକାଳି ଖେଳ,

      ମୃତ୍ୟୁ ର ସେ ବିଜୟରେ

              ପୁରିଯାଏ ସାଂସାରିକ କାଳ।