ଶିଶୁ କନ୍ଯାର ଲୁହ

ପାପୀ ଦୁରାଚାରୀ ହିଂସ୍ର ପଶୁ

କାମୁକ ଶ୍ୱାନ ତୁ ରକ୍ତପିପାସୁ ।

ନିର୍ଦ୍ଦୟ ତୁହିରେ ଅଙ୍ଗରାକ୍ଷସ

ହୀନଚକ୍ଷୁ ତୋର ତୁ ତ ବିଷ ।

ଅସହ୍ୟ ତୋ'ପାଇଁ ଏ ସମାଜ

ବଞ୍ଚିବା ଲାଗଇ ଏଠି ଅସହଜ।

କାପୁରୁଷ ତୁହି ଅଭିଶପ୍ତ ଜୀବ

କଦର୍ଯ୍ୟ ଭାବନା ତୋତେ ମାରିବ ।

ସୀମା ଟପି ଗଲେ ହେବ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରକାଶ

ମରଣ ଲୋଡ଼ିବନି ଜମା ତୋ ଅବକାଶ ।

କୁତ୍ସିତ କାମନାରେ ଚିନ୍ତାରେ ତୁ ଗଲୁଣି ସଢି

ତୋତେ କମ୍ ହେବ ଦଣ୍ଡ ଯମରାଜଙ୍କ ଦଉଡ଼ି ।

ନୀରିହ ନିଶ୍ୱାସେ ଯିବୁରେ ଜଳି କଅଁଳ ମନକୁ ମାରି

କ୍ଷମା ଶୂନ୍ଯ ତୁହି ତୋ'ଆଗେ ନିଷ୍ଠୁର ବି ଯିବ ରେ ହାରି ।

ଅକଥ୍ୟ ଲୁହଲହୁ ଯେତେ ବହେ ଶିଶୁକନ୍ୟା ନୟନୁ

ଦୟାର କାଣିଚାଏ ମିଳିଯିବ ଏସବୁ କାଢିଦେ ମନୁ ।

ଅବତାର ନିଅ ହେ ପ୍ରଭୁ ଶାସନ ପ୍ରଶାସନ ନିର୍ଜୀବ

ବିବେକ ବିକ୍ରି ଗଢନ୍ତି ଜୀବନ କିଏ ବା କ'ଣ କହିବ।

ଅସହାୟ ଏଠି ପିତାମାତା ଖାଲି ଟଙ୍କା ଚାଲେ

ରାଜନୀତି ଏଠି ଆରମ୍ଭ ପରା ଶବ ଆସିଲେ । 

କାନ୍ଦୁଛି ଏକାକୀ ଶୈଶବ କହେ ରକ୍ଷାକର

ଜ୍ଞାନୀ ମାନେ କୁହନ୍ତି କର ମଦ ବେପାର ।

ନିଶାସକ୍ତ ଯେ ଅନ୍ଧ କାଲ ଶୁଣେନି ଚିତ୍କାର

ଟଙ୍କା କ୍ଷମତା ମଧୁଚନ୍ଦ୍ରିକା ଗାଦିର ଭାର।  

ଲୁହରେ ଜଳିବ ରକ୍ତପାତ ନିଶ୍ଚେ ହେବ

ନିୟମ ନ୍ୟାୟ ବିଚାର ହଟି ରକ୍ତ ବହିବ ।

ବିଚାରକର ହେ ସେବକ ଡେରିନକରି

ବନ୍ଧ ଭାଙ୍ଗିଗଲେ ହେବ ବନ୍ୟା ଲହରୀ । 

ହେ ଈଶ୍ବର ରକ୍ଷାକର ଶିଶୁର ଜୀବନ

ତୁମ ପରିବାର ତୁମେ ହିଁ କର ସମ୍ପନ୍ନ ।

"ପରୀ" ପରି କେତେ ଜୀବନ ଯିବ

ଧରିତ୍ରୀ ନିଶ୍ଚୟ ଏଥର ଫାଟିପଡ଼ିବ।