ଶୀତ ସକାଳ

ଅଳସ ଆଖିରେ କଳସେ ନିଦ ମୋ

         ପାହାନ୍ତି ପ୍ରହର ବେଳ ,

ଝରକା ସେପାଖୁ ହାତ ଠାରି ଡାକେ

          ପହିଲି ଶୀତ ସକାଳ ।

ଚାହିଁଲି ବାହାରେ ବସି ଥିଲେ ଥୋଡ଼େ

           ସୂରୂଜ କୁ ମୁହଁ କରି ,

ପିଠି କନା କାର ପେଟକୁ ପାଏନି

          ଗୀତ ଗାଏ ଥରି ଥରି ।

ଅଳିଆ ଗୋଟେଇ ଜାଳୁ ଥାଏ କିଏ

            ନିଆଁ ପୁଏଇଁବା ପାଇଁ ,

ଥିଲାବାଲା ଘର ପହଡ଼ ପଡ଼ିଛି

         ନାକ କୁ ରେଜେଇ ନେଇ ।

କୁକୁର ଛୁଆଟା କାଙ୍କୁରି ଶୋଇଛି

          ପେଟ ତଳେ ମୁହଁ ଯାକି ,

ଫୁଙ୍ଗୁଳା ଫକୀର ଶୀତ କରେ ପାର

          ବିଡ଼ି ଧୂଆଁ ଢୋକି ଢୋକି ।

ନୂଆ ଭୁଆସୁଣୀ ସଜ ସ୍ନାନ ସାରି

          ଫେରୁ ଥାଏ ଥରି ଥରି ,

ଦେଖି ହାଇ ମାରେ ଅଳସୀ ଅନୂଢ଼ା

            ହସୁ ଥାଏ କିରି କିରି ।

ନେତି ବୋଉ ତେଣେ ବାସି କାମ କରି

          ହାତ ତା କାଲୁଆ ମାରେ ,

କାଲୁଣି ଶାଶୁ ତା ଚିତ୍କାର କରୁଛି

           ଗାଲୁଆ ଶ୍ବଶୁର ଡରେ ।

ନାଲି ଚା' ଢୋକେ ତଣ୍ଟି ଓଦା କରି

          ଧାଏଁ ଧାନ କ୍ଷେତ ଧାରେ ,

ବରଷକ ଦାନା ଯୋଗାଡ଼ କରିବ

           ଶୀତକୁ କିଏ ପଚାରେ ?

କଅଁଳ ଖରା ତ ସହଳ ଧାଉଁଛି

           ସଜ ମାଆ ଅଗଣାରେ ,

କଅଁଳା ଛୁଆକୁ ତେଲ ମାଖି ଦେଇ

           ପଣତେ ଲୁଚାଇ ଧରେ ।

କାନ୍ଧ ଗାମୁଛା କେ ଚାଦର କରିଛି

           ଅଖାରେ ସିଇଁଛି କନ୍ଥା ,

ଏମିତି ଏମିତି ଶୀତର ସକାଳ

           ଭାବୀ ଅଭାବୀ ର ଗାଥା ।