ଶୀତ ସକାଳ

ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଇଁଲେ

ତନ୍ଦ୍ରା ଅଳସ ତେଜି

କୃଷକ ଭାଇଟି ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଏ

କର୍ମ ବୀର ସାଜି

ଶୀତ ସକାଳର ଶିଶିର ବିନ୍ଦୁ

ସାଜେ ତା ଲଲାଟ ଟୀକା

ହଳକୁ ସଜାଡି ବିଲକୁ ଚଳଇ

ନ ରଖି ମନରେ ଦକା

ସେ ପରା ଅନ୍ନ ଦାତା

ଶୀତ ସକାଳର ହାଡଭଙ୍ଗା ଶୀତ

ନୁଆଁଏ ତା ଆଗେ ମଥା ।।

ଝିଅ ବୋହୂଗଣ ମିଳନ୍ତି ତତ୍ କ୍ଷଣ

ପ୍ରଭାତେ ପୋଖରୀ କୂଳେ

ଶୀତକୁ ତିଳେହେଁ ଖାତର ନକରି

ସ୍ନାହାନ ସାରନ୍ତି ଜଳେ

ସର ସର ଓଦା ଦେହେ

ଘରକୁ ଲେଉଟି କାମରେ ଲାଗନ୍ତି

ଶୀତ କାନ୍ଦୁଥାଏ କୋହେ

ନାରୀ ଯେ ସର୍ବଂ ସହା

ଶୀତ ସକାଳର ଜାଡ କି ପାରିବ

ଥରାଇ ତାହାର ହିଆ ।।

ଶୀତ ସକାଳର ଅନୁପମ ଦୃଶ୍ୟ

ସାହିରେ ଧୂନିର ପସରା

ପଲ୍ଲୀ ଠାରୁ ଦିଲ୍ଲୀ ଯେତେକ ଖବର

ପରିବେଷଣର ଶାଳା

ଶୀତ ସକାଳର ଖରା ପୁଇଁବାର

ଅନୁଭୂତି ଟି ନିଆରା

ବୁଢା ଠାରୁ ପିଲା ସଭିଁଙ୍କ ଆସରା

ଗାଁ ମଣ୍ଡପଟି ପରା

ସେଠି ସକଳ ଜନଯେ ସାଥି

ଶୀତ ସକାଳର ଯନ୍ତ୍ରଣା ବି ଲାଗେ

ସୁନ୍ଦର ପରିପାଟୀ ।।