ଶୀତ କେଡ଼େ ମନଲୋଭା

ହେମନ୍ତ ଫେରିଲା ଶୀତ ଆସିଗଲା

ଗେଣ୍ଡୁ ଫୁଲେ ହସେ ବାରି ,

ଟୋପା ଟୋପା ହୋଇ ଶିଶିର ପଡ଼ଇ

ପଦ୍ମ ହସେ କିରି କିରି ।

ରାତିଟା ଲାଗଇ ସେ ବହୁତ ବଡ଼ 

ଦିନ କମି ହୁଏ ଛୋଟ ,

ଚାଇଁ ଚାଇଁ ଖରା କମି କମି ଯାଏ

ଚାଷୀ ମନ କୁଣ୍ଡେ ମୋଟ ।

ଜାତି ଜାତି ଫୁଲ ପନି ପରିବାରେ 

ମନ ହୋଇଯାଏ କିଣି ,

ସୋରିଷ ଫୁଲର ହଳଦୀ ରଙ୍ଗରେ

ସଜ ନିହାର ରମଣୀ ।

ଆକାଶ ନିର୍ମଳ ତାରା ଗହଣରେ

ଦିଶଇ ଅତି ଉଜ୍ବଳ ,

ଧରଣୀ ରାଣୀର ଦେହଥରା ଶୀତେ

ଗରିବ ହୁଏ ବିକଳ ।

ମାର୍ଗଶିର ଶୀତ ପାଚିଲା ଧାନରେ

ମାତା ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ଉଭା ,

ପୂଜନ୍ତି ନାରୀଏ ହରଷେ ମାତାଙ୍କୁ

ଗୁରୁବାରେ ପା'ନ୍ତି ଶୋଭା ।

ରଜନୀଗନ୍ଧା ଓ ଗେଣ୍ଡୁ , ପଦ୍ମଫୁଲେ

ପୁରି ଉଠେ ମାତା ଗଭା ,

ଶୀତ ଆଗମନେ ପାର୍ବଣ ସମ୍ଭାରେ

ଆହା କେଡ଼େ ମନଲୋଭା ।

କାର୍ତ୍ତିକ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଓ ପ୍ରଥମାଷ୍ଟମୀ 

ସ୍ମରି ପୂର୍ବ ସ୍ମୃତି ମାନ ,

ଶୀତର ଆସର ଶୋଭାର ଭଣ୍ଡାର 

ସଭିଙ୍କ ହରଷ ମନ ।