ଶୀତ ଗାଏ ଗୀତ

କେତେ ଶରଧାରେ ବିଧାତା ତୁମକୁ

ଗଢିଛି ଯତନ କରି

ତୁମରି ରୂପର ଆଲୁଅରେ ସଖୀ

ଅନ୍ଧାର ଗଲାଣି ଡରି I

ମତିଭ୍ରମ ହୁଏ ତୁମକୁ ଦେଖିଲେ

ଶୁଣିଦେଲେ ତୁମ ସ୍ୱର

ଶୀତ ସକାଳର କାକରରେ ଭିଜି

ତୋଳେ ମୁଁ କୁହୁଡି ଘର I

ଆଖି ତଳେ ମୋର ବସା ବାନ୍ଧିଅଛ

ରହିଛ ମୋ ମନତଳେ

ତୁମରି ଉପରେ ସକାଳ ସୂରୁଜ

ପହିଲି କିରଣ ଢାଳେ I

ତୁମପାଇଁ ମିତ ଶୀତ ଗାଏ ଗୀତ

ହେମାଳ ପବନ ତାନେ

ଚାନ୍ଦ ସହ କଇଁ ନିଶାର୍ଦ୍ଧେ ଯେପରି

କଥାହୁଏ ମନେ ମନେ I